Pejačević Manor, Klasyczny dwór w Našice, Chorwacja.

Pałac Pejačevićów to neobarokowy zamek w centrum Našic, powiększony w 1865 roku z mniejszego klasycystycznego budynku. Jego północna i południowa fasada mają trzynaście otworów okiennych, a boczne ryzality w kształcie wież nakrywają kopułowe dachy. Z powodu nachylenia terenu jest jednopiętrowy od strony wejścia i dwupiętrowy od strony parku; wewnątrz duży hol mieści podwójne półeliptyczne schody z kamienną balustradą.

Hrabia Vincencije Pejačević założył fundamenty pierwszego pałacu w styczniu 1811 roku, a opat Stjepan Darašević poświęcił je 11 marca; budynek ukończono w styczniu 1812 roku. Naprawiony po trzęsieniu ziemi w maju 1817 roku, został powiększony od stycznia 1865 roku za Ferdinanda Karlo Rajnera Pejačevicia: trzynaście okien na elewacjach północnej i południowej, narożne wieże z kopułowymi dachami, fronton z wolutami, balustrada i zegar. W latach 1943–45 użytkowała go armia niemiecka, a w piwnicy działał szpital wojskowy.

Pałac nosi imię szlacheckiej rodziny Pejačević, która posiadała kilka majątków w Slawonii. Chorwacka kompozytorka Dora Pejačević, córka bana Teodora Pejačevića, mieszkała tu pod koniec XIX i na początku XX wieku. Dziś w budynku mieszczą się Muzeum Regionalne w Našicach, biblioteka miejska z czytelnią i galeria.

Pałac funkcjonuje teraz jako muzeum miasta Našice i przyjmuje odwiedzających przez cały rok. Regularnie organizowane wycieczki z przewodnikiem pomagają zrozumieć wnętrza i poznać historię budynku.

Kuchnia mieściła się w osobnym budynku w parku, a posiłki docierały do pałacu kolejką elektryczną przez podziemny tunel łączący oba obiekty. Mały pałac, wzniesiony w latach 1904–1905 jako pawilon myśliwski dla Marka VI Pejačevicia, oparto na wannie ze zbrojonego betonu chroniącej przed wilgocią i wodą gruntową, co na początku XX wieku było nowością w budownictwie.