Лазні царя Ростома, XVII-wieczny kompleks łaźni publicznych na Starym Mieście, Tbilisi, Gruzja.

Łaźnie Króla Rostoma to kompleks badenowy z 17. wieku w Starym Mieście Tbilisi z komorami zwieńczonymi kopulistymi dachami. Naturalne światło wchodzi przez otwory w kopułach, a podziemne źródła utrzymują wodę ciepłą przez cały rok.

Król Rostom z Kartlii (pan. 1633–1658) i Kachetii (1648–1656) przeniósł rezydencję z Metechi na prawy brzeg Kury i kazał zbudować tę łaźnię w swoim pałacu. Mapa z 1782 r. pokazuje łaźnię oddzielnie od kompleksu; po splądrowaniu Tbilisi przez Aghę Mohammada Chana w 1795 r. ocalała tylko łaźnia. W 1804 r. umieszczono w niej Izbę Probierczą, a w 1832 r. stare sklepienia zawaliły się podczas ulewy.

Budynek nazywany jest też Zarafchana, czyli mennicą, ponieważ w latach 1804–1834 mieściła się tu mennica Tyflisu, bijąca srebrne i miedziane monety trzech nominałów z gruzińskimi napisami. Drobne wykopaliska w latach pięćdziesiątych odkryły tu tygle do wytopu metalu i stemple mennicze.

Budynek stoi na Starym Mieście, na prawym brzegu Kury, w pobliżu katedry Sioni, gdzie niegdyś działała mennica Tyflisu. Do 1948 roku jego dach służył jako podwórze domu nr 3 przy placu Erekli II, dlatego od ulicy łatwo go przeoczyć. Wykopaliska rozpoczęto tu w 1958 roku.

W latach 50. XX wieku drobne wykopaliska w budynku ujawniły tygle do wytopu metalu i stemple mennicze. W latach 1804–1834 dawna łaźnia mieściła mennicę w Tbilisi, która biła srebrne i miedziane monety w trzech nominałach z gruzińskimi napisami.