Dolmen de la Pierre Tournante, Neolityczny dolmen w Nogent, Francja.

Dolmen de la Pierre Tournante, zwany też Pierre Branlante, leży w lesie Marsois około dwóch kilometrów na zachód od Nogent. Trzy ustawione w kształcie litery U kamienie nośne tworzą komorę zorientowaną północ-południe, o długości około 3 m, szerokości 1,2 m i wysokości 0,9 m. Płyta nakrywowa o wymiarach 4,3 na 3,8 m i grubości 0,4 m przesunęła się na północny wschód i zakrywa tylko połowę komory; porośnięta mchem płyta zawisa nad ciemnym otworem.

Po raz pierwszy wykopany w latach 1875-1876 przez ojca Bonaventure, dolmen ujawnił narzędzia krzemienne, fragmenty ceramiki i ludzkie szczątki co najmniej siedmiu osób pochowanych w okresie neolitu.

Miejscowy folklor nazywa płytę nakrywową kamieniem obracającym się raz na sto lat; według legendy położenie na niej dłoni pozwala poczuć ruch obrotowy. Inna wersja mówi, że obraca się raz na stulecie, o północy w wigilię Bożego Narodzenia, gdy ziemia się otwiera i odsłania wielki skarb. Podobne legendy dotyczą menhirów o tej samej nazwie w Eure i Calvados oraz dolmenu w Tavers w Loiret.

Położony w pobliżu gospodarstwa Marsois w Nogent, miejsce jest dostępne leśnymi ścieżkami z dróg D1 i D265, wymagając spaceru przez las dla zwiedzających.

Na początku XX wieku drwalowi udało się przesunąć cały dolmen o 75 centymetrów na wschód, używając pni dębowych i dźwigni w ramach śmiałego zakładu.