Abbaye Notre-Dame d'Ivry-la-Bataille, Opactwo benedyktyńskie w Ivry-la-Bataille, Francja

Abbaye Notre-Dame d'Ivry-la-Bataille to dawne opactwo benedyktyńskie, z którego pozostały tylko portal wejściowy i romańska arkada, wpisane w 1932 r. do rejestru zabytków. Portal zachował jedną z sześciu kolumnowych rzeźb zdobiących niegdyś jego ościeża, a sąsiednia arkada jest półkolista. Teren leży na północ od miejscowości, poza obrębem murów.

Założone około 1071 roku przez Rogera z Ivry, podczaszy Wilhelma Zdobywcy, opactwo stało na północ od obwarowanego miasta. Spłonęło w 1087 roku, a w 1563 roku zostało złupione przez kalwinistów podczas pierwszej wojny religijnej; kościół opacki zaginął za opata Philiberta Delorme'a. Odbudowane od 1668 roku za komendatoryjnego opata Philippe'a de Vendôme, zostało zniesione i sprzedane jako dobro narodowe w 1791 roku.

Opactwo nosi herb szlachetnych Ivry: „złote z trzema czerwonymi krokiewkami“. Monasticon Gallicanum poświęca mu planszę XXII, przedstawienie z 1687 r., a kolekcjoner Gustave de Reiset (1821–1905) ofiarował merostwu rycinę pierwotnego planu posiadłości. Dwa dzwony kościoła opackiego trafiły do Breuilpont, wymienione na dzwony kościoła Saint-Martin.

Ruiny znajdują się na Rue de l'Abbaye blisko rzeki Eure w departamencie Eure w Normandii. Miejsce jest dostępne do spacerów wśród pozostałości, które są wystarczająco rozproszone, aby docenić dawny układ terenu klasztornego.

Pożar, który nawiedził opactwo, wybuchł w 1087, a nie w 1092 roku. Po splądrowaniu przez kalwinistów w 1563 roku, podczas pierwszej wojny religijnej, utracono kościół opacki, który odbudowano za opata Jacques'a de Poitiers. Od 1668 roku kongregacja Saint-Maur odbudowała klasztor pod opatem komendatoryjnym Philippe'em de Vendôme.