Espelette Castle, Zamek w Espelette (Pireneje Atlantyckie)

Zamek w Espelette to budynek o białych murach i czerwonym dachu z dachówek, z okrągłą wieżą zwieńczoną stożkowym dachem na lewym końcu oraz dwukondygnacyjną fasadą z siedmioma oknami na każdej kondygnacji i centralnymi drewnianymi drzwiami w łuku. Mieści ratusz, biuro turystyczne i bibliotekę oraz wystawę o uprawie papryki z Espelette.

Zamek został zbudowany około 1000 roku przez Baronów Ezpelety i służył jako twierdza obronna i rezydencja dla lokalnej szlachty. Pod koniec 17. wieku Baronessa Juliana Henriquez pozostawiła nieruchomość ludności Espelette, przekształcając ją w wspólne dziedzictwo społeczności.

Zamek mieści dziś ratusz (Herriko Etxea), biuro turystyczne i bibliotekę, a także wystawę o uprawie papryki z Espelette. Papryka z Espelette wiąże się z tożsamością gminy; w 1721 roku tytuł barona przeszedł na wszystkich mieszkańców, nazywanych baronami.

Zamek stoi na niewielkim wzgórzu nad doliną Latsa, ze stromymi zboczami opadającymi na północ i wschód ku rzece. Wioska rozrosła się aż do niego, więc dociera się tu pieszo z centrum; kościół Saint-Étienne i jego dzielnica leżą niżej, na północy. W budynku mieszczą się dziś ratusz, biuro turystyczne i biblioteka, a w środku znajduje się wystawa poświęcona papryce.

Wykopaliska z 1997 roku ujawniły trzy dodatkowe wieże i długie odcinki murów, tworzące pięciokąt o średnicy około 40–45 metrów. Dwie wieże są dobrze widoczne po południowej stronie; trzecia, na północnym wschodzie, została w dużej mierze zniszczona podczas poszerzania drogi D-918. Wieże i mury zbudowano z drobno ciosanego wapienia.