Grande Tombe de Villeroy, Narodowa nekropolia w Chauconin-Neufmontiers, Francja

Grande Tombe de Villeroy to narodowa nekropolia w Chauconin-Neufmontiers, ossuarium mieszczące 133 francuskich żołnierzy poległych 5 września 1914 roku. Jej monument, zaprojektowany przez architekta Henry'ego Faucheura i wykonany w 1932 roku przez kamieniarza Lelu i mozaikarza Louisa Barilleta, to szeroka prostokątna kamienna stela zaokrąglona u góry, pokryta mozaikami francuskich flag i opatrzona nazwiskami 99 zidentyfikowanych żołnierzy. Niska podstawa nosi tablicę z datami 1914 i 1918, a za monumentem powiewa flaga francuska.

5 września 1914 r. 19. kompania 276. pułku piechoty dotarła do Villeroy i dostała się pod ogień nieprzyjaciela; porucznik Charles Péguy zginął od kuli w czoło. 133 poległych żołnierzy pochowano na miejscu 7 i 8 września. Wzniesiony tam pomnik został sprofanowany w 1920 r.; obecny pochodzi z 1932 r., a stela Péguy'ego z 1936 r., przeniesiona do Villeroy w 1992 r.

Monument jest znany jako „Grande Tombe de Villeroy” od pobliskiej wsi, choć znajduje się w Chauconin-Neufmontiers. Mozaika autorstwa Louisa Barilleta przedstawia francuskie flagi nad nazwiskami 99 zidentyfikowanych żołnierzy. Dedykacja wymienia 231., 246. i 276. pułk piechoty oraz 55. i 56. dywizję. Co roku we wrześniu odbywają się tu uroczystości.

Miejsce jest dostępne przez departamentową drogę 129 między Villeroy i Chauconin-Neufmontiers, około 10 km od Meaux. Cmentarz najlepiej zwiedzać pieszo, ponieważ teren jest kompaktowy i pozwala chodzić wokół pomnika.

Ossuarium przed pomnikiem kryje szczątki 32 żołnierzy i 2 niezidentyfikowanych sierżantów. Pomnik, zaprojektowany przez architekta Henry'ego Faucheura, wykonali marmurnik Lelu i mozaicysta Louis Barillet, którego mozaika z francuskimi flagami wieńczy stelę.