Abbaye du Sauvoir-sous-Laon, Miejsce po opactwie cysterek w Aisne, Francja

Abbaye du Sauvoir-sous-Laon było klasztorem cysterek założonym w 1220 roku na południe od Laon, w departamencie Aisne. Po przeniesieniu około 1240 roku na ziemię La Ramée podarowaną przez baliwa Soiberta przyjął nazwę Notre-Dame du Sauvoir, od salvatorium, czyli stawu rybnego. Kościół odbudowano około 1550 roku; budynki rozebrano w 1795 roku i nie zachowały się żadne naziemne pozostałości.

Założony w 1220 roku, aby przyjąć zakonnice, które nie mogły wejść do opactwa Montreuil-les-Dames, był nadzorowany przez opactwo Foigny. Rozwijał się dzięki darowiznom w średniowieczu i pozostał aktywny do czasu Rewolucji Francuskiej.

Nazwa Sauvoir pochodzi od łacińskiego salvatorium, czyli stawu rybnego, nawiązując do stawów utrzymywanych przez zakonnice. Kościół klasztorny odbudowano około 1550 roku, a w 1677 Marie-Chrétienne de Choiseul-Praslin kazała odbudować dormitorium oraz odrestaurować chór, dach krużganka, owczarnię i piekarnię. Współczesny kościół Notre-Dame du Sauvoir w Laon zachowuje tę nazwę.

Nie zachowały się żadne naziemne pozostałości opactwa; miejsce leży na południe od Athies-sous-Laon, w pobliżu Laon. Nazwa przetrwała w współczesnym kościele Notre-Dame du Sauvoir w Laon, który przypomina dawny klasztor. Dom schronienia opactwa w Laon znajdował się na 49°33′53″N, 3°37′43″E.

Joanna Flandryjska, córka Roberta III Flandryjskiego i wdowa po Enguerrandzie IV de Coucy, wstąpiła do opactwa po śmierci męża i około 1324 roku została opatką. Jej rzeźbiony nagrobek znajduje się dziś w kościele Saint-Martin w Laon. Nazwa opactwa pochodzi od łacińskiego salvatorium, czyli stawu rybnego.