Camp d'Attila, Stanowisko archeologiczne w La Cheppe, Francja

Camp d'Attila to galijskie oppidum w La Cheppe, eliptyczny obwód o powierzchni około 30 hektarów, broniony wałem typu murus gallicus o wysokości 4–5 metrów, poprzedzonym fosą. Mierzony od fosy wał z ziemi i drewna osiąga 10–12 metrów przy nachyleniu 50–60 stopni. Strumień Noblette ogranicza południowy wał, a cztery otwory przecinają mur.

Osiedle powstało jako galijskie oppidum w pierwszym wieku przed naszą erą i później służyło jako rzymska instalacja wojskowa podczas okresu okupacji. Transformacja ta pokazuje, jak kolejne władze dostosowywały istniejące fortyfikacje do swoich własnych potrzeb strategicznych.

Nazwa Camp d'Attila pojawia się dopiero w XIX wieku; wcześniej miejsce nazywano Vetus Catalaunum, starym Châlons, a źródła rzymskie określają je jako Fanomin, od świątyni Minerwy. Adrien Sanson, geograf Ludwika XIII, jest w XVII wieku łączony z powiązaniem z Attylą, choć nie znaleziono żadnego śladu Hunna. Tablica informacyjna przy wejściu nosi tę nazwę i plan obwałowania.

Miejsce jest otwarte dla odwiedzających, ale części są własnością prywatną, więc zwróć uwagę na oznaczenia granic i szanuj zaznaczone ograniczenia. Wygodne buty do spacerów są ważne, ponieważ eksploracja wałów i terenu nachylonego wymaga pewnego chodu na nierównym gruncie.

Podczas Pierwszej Wojny Światowej stare wały służyły jako magazyn amunicji, dodając nowoczesną wojnę do struktury zbudowanej dla starożytnych konfliktów. To przystosowanie pokazuje, jak kolejne wojny znalazły nowe zastosowania dla zalet obronnych, które to miejsce oferowało.