Pic de Cambalès, Granitowy szczyt w Hautes-Pyrénées, Francja.

Pic de Cambalès to granitowy szczyt na granicy francusko-hiszpańskiej, wznoszący się na 2965 m między krzyżami granicznymi nr 312 i nr 313. Jego północna ściana opada blisko 200 m klifem nad przełęcz col de Cambalès, a wyżej leży naga, spękana szara skała z płatami śniegu i piargami poniżej. Zamyka od zachodu płaskowyż jezior Cambalès w cyrku Marcadau.

Francuski alpinista Henry Russell dokonał pierwszego zarejestrowanego wejścia 20 lipca 1877 roku, ustanawiając trasę wspinaczkową. Ta wczesna wspinaczka była częścią szerszej eksploracji Pirenejów w 19. wieku.

Szczyt leży na granicy francusko-hiszpańskiej, między krzyżami granicznymi nr 312 i nr 313, gdzie zlewnia Adour, uchodzącego do Atlantyku, spotyka zlewnię Ebro, płynącego ku Morzu Śródziemnomorskiemu. Nazwę Cambalès noszą też położony niżej płaskowyż jezior i przełęcz Col de Cambalès na wysokości 2706 m.

Dwie główne drogi wychodzą z Refuge Wallon: przez Col de la Fache (2664 m) i południowe zbocze Pène d'Aragon (2918 m) szeroką, łatwą półką albo obok Grand lac de Cambalès, w górę dawnej doliny lodowcowej. Obie spotykają się na Col d'Aragon (2808 m), gdzie leżą dwa małe stawki; końcowa grań jest stroma, ale łatwa. Podejście liczy około 1500 m przewyższenia, a północna ściana nad Col de Cambalès (2706 m) ma kilka dróg wspinaczkowych.

Dwa małe stawki na Col d'Aragon (2808 m) są najwyżej położonymi w masywie Marcadau i leżą na obu drogach od schroniska Wallon. Końcowa grań jest stroma, ale łatwa, a północna ściana szczytu nad Col de Cambalès (2706 m) ma kilka dróg wspinaczkowych.