Église protestante de Munster, Kościół protestancki w Munster, Francja

Église protestante de Munster to neoromański kościół z czerwonego piaskowca ciosowego, o trójnawowym planie bazylikowym, z transeptem, absydą i otwartym trójdzielnym portykiem wejściowym. Po lewej wznosi się wysoka wieża zwieńczona stromym piramidalnym hełmem i tarczami zegarowymi; korpus główny ma stromy wzorzysty dach oraz absydalną część z wysokimi oknami łukowymi i rozetami.

Budowa rozpoczęła się w 1867 pod kierownictwem architekta Frédérica-Louisa de Rutté i została ukończona w 1873. Budynek rozwiązał dziesięciolecia napięć między różnymi społeczności religijnymi w regionie.

Kościół należy do Kościoła protestanckiego wyznania augsburskiego Alzacji i Lotaryngii. Jego historia przypomina wspólne użytkowanie Saint-Léger: od 1686 roku simultaneum dzieliło kościół parafialny między oba wyznania. Dekoracja z 1854 roku z okazji Niepokalanego Poczęcia skłoniła protestantów do budowy własnej świątyni.

Kościół stoi na miejscu dawnej plebanii protestanckiej, na południowy zachód od rynku, w centrum Munster. Budowa wymagała rozbiórki kilku domów; prace przygotowawcze trwały siedem lat do przetargu w 1867 roku. Portal o pełnym łuku otaczają koncentryczne profile.

Pierwsze organy, zbudowane przez Eberharda Friedricha Walckera, poświęcono 23 grudnia 1873 roku, a Albert Schweitzer chwalił je jako jedne z najpiękniejszych instrumentów w Alzacji. Rozebrane na początku I wojny światowej, zostały w latach 1924–1927 zastąpione instrumentem Georges'a Schwenkedela ze Strasburga, w 1954 roku powiększonym o pozytyw tylny i w latach 1984–1985 zbudowanym na nowo przez firmę Muhleisen.