Château de Benauge, Średniowieczna forteca w Arbis, Francja

Zamek Benauge zajmuje szczyt kopca zamkowego w Porte-de-Benauge, między Cadillac a Targon, w krainie Entre-deux-Mers. Założenie łączy fosy, wał, przedzamcza, tarasy, donżon, kaplicę i dwa obwody murów wzmocnione wieżami; wjazd prowadził przez wieżę bramną z broną i otworem do zrzucania pocisków. Widoczne są beżowe i szare mury, krenelażowy blok, skrzydło z płaskim dachem z czerwonych dachówek i czerwono malowanymi otworami oraz okrągłe wieże ze stożkowym dachem.

W XI wieku Guillaume Amanieu, prawnuk księcia Gaskonii Sanchego IV Garcii, wzniósł stołp na kopcu. W 1253 roku Bernard de Gavarret-Bouville zbuntował się przeciw Simonowi de Montfort, a Henryk III Angielski osobiście oblegał twierdzę od 28 września do jej upadku 6 listopada; została wówczas w dużej części zniszczona. Jean de Grailly odbudował ją i rozbudował od 1266 roku, a w 1300 roku uzyskała obecny kształt.

Zamek dał nazwę wicehrabstwu, a następnie hrabstwu Benauges, należącemu do rodu de Grailly, który w wojnie stuletniej walczył po stronie anglo-gaskońskiej. Jaquette-Angélique de Wavrans, która otrzymała Benauge jako posag w 1726 roku, zyskała miejscowy przydomek „la mauvaise comtesse” za dochodzenie swoich praw senioralnych.

Zamek wznosi się na wzniesieniu na południe od wsi, dostępnym drogą D231 w kierunku Cadillac, a następnie małą drogą gminną w lewo tuż za przysiółkiem Le Chiche. Teren jest własnością prywatną, nadal należącą do rodziny Journu, a jego wał, tarasy i podłoże są wpisane do rejestru zabytków od rozporządzenia z 1 września 1995 r.

Zamek zawdzięcza przetrwanie Jeanowi de Foix-Candalle, który w 1462 roku kupił seniorię od króla Francji i tym samym udaremnił wykonanie królewskiego rozkazu rozbiórki. W 1793 roku, na wniosek dystryktu Cadillac, rada miejska zagłosowała jednak za rozbiórką: jedną połowę sprzedano jako dobro narodowe kamieniarzowi, który używał jej jako kamieniołomu.