Saulnier mill, Młyn wodny w Noisiel, Francja

Młyn Saulnier to długi prostokątny budynek nad Marną w Noisiel, którego odsłonięty szkielet żelazny wypełnia szkliwiona cegła w kolorach żółtym, kremowym i zielonym. Górna fasada dzieli się na pionowe przęsła z wysokimi oknami i geometrycznymi motywami roślinnymi, wspartymi na cienkich żeliwnych kolumnach i belkach nad cofniętą kondygnacją z kamienia i betonu. Budynek ma 485 m2 powierzchni, a jego stalowa konstrukcja waży 460 ton.

Budynek został zbudowany w 1872 roku pod kierunkiem architekta Jules'a Saulniera i wprowadził nowe metody budowy, które później kopiowano. Stanowił punkt zwrotny w architekturze fabryk, pokazując, jak żelazo i mur mogły pracować razem.

Młyn nosi imię architekta Jules'a Saulniera, który zaprojektował go z inżynierem Armandem Moisantem. Jego ceglana fasada nawiązuje do kanonów architektury arabsko-andaluzyjskiej Maghrebu, zwanej stylem Alhambry. W 2026 roku La Poste wydała blok czterech znaczków poświęconych zabytkom Sekwany i Marny, narysowanych przez Ninon Lacoume, na których młyn sąsiaduje z katedrą w Meaux, zamkiem Blandy-les-Tours i Moulin Jaune; nakład 5000 egzemplarzy.

Młyn stoi na wyspie na Marnie w Noisiel, na wschód od Paryża, i nie jest udostępniony do zwiedzania; ogląda się go z zewnątrz, z brzegów Marny lub terenu dawnej fabryki Menier. Długa ceglana fasada ze stalową konstrukcją zwrócona jest ku rzece, dlatego zdobione przęsła najlepiej widać przy świetle dziennym.

Fasady wykazują zawiłe wzory wykonane z kolorowych cegieł, które łączą precyzję techniczną ze sztuką dekoracyjną. Te ozdoby nie były czysto estetyczne, ale służyły również do podkreślenia struktury i stabilności budynku.