Église priorale Saint-Loup de Saint-Loup-de-Naud, Romański kościół parafialny w Saint-Loup-de-Naud, Sekwana i Marna, Francja

Kościół klasztorny Saint-Loup to budowla romańska rozpoczęta w drugiej połowie XI wieku, wzniesiona z drobnego kamienia łamanego. Nawa ma sześć przęseł, a sześć arkad półkolistych otwiera się do naw bocznych; cztery zachodnie przęsła mają kapitele z dekoracją roślinną, dwa wschodnie są gładkie. Przed portalem zachodnim stoi dwukondygnacyjny przedsionek z ostrołukowymi arkadami, a nad skrzyżowaniem wznosi się prawie kwadratowa wieża z czterema otworami z każdej strony.

Około 980 roku arcybiskup Sens podarował kaplicę pod wezwaniem św. Lupusa benedyktynom z Saint-Pierre-le-Vif, którzy założyli tu priorat. Kościół zaczęto wznosić w drugiej połowie XI wieku. Około 1160 roku arcybiskup Hugues de Toucy ofiarował relikwię św. Lupusa, a hrabia Henryk Liberalny sfinansował cztery przęsła nawy i portal zachodni. Splądrowany przez hugenotów w 1567 roku priorat rozwiązano w czasie Rewolucji.

Kościół jest poświęcony świętemu Lupusowi, biskupowi Sens w VII wieku, którego figura zdobi trumeau zachodniego portalu. Kapitel trumeau przedstawia cud drogocennego kamienia, który według legendy spadł z nieba, gdy odprawiał mszę, z dwoma diakonami przy ołtarzu. Archivolty opowiadają też epizody jego legendy, w tym postać zamkniętą w dzwonie, utożsamianą z królem Chlotarem II.

Kościół stoi na szczycie zbocza górującego nad doliną Dragon, a centrum wsi leży poniżej. Zachodni przedsionek otwierają stopniowane arkady ostrołukowe, a od północy przylega do niego prostokątna wieżyczka schodowa. Ponieważ nawa oświetlona jest tylko oknami naw bocznych, wnętrze pozostaje ciemne; dwa wschodnie przęsła nakrywa sklepienie krzyżowo-żebrowe założone w 1874 roku.

Rzeźby kolumn na zachodnim wejściu należą do najwcześniejszych przykładów gotyckich rzeźb w regionie Île-de-France. Te kamienne figury pokazują eksperymentalny etap rozwoju artystycznego, zanim formy gotyckie rozprzestrzeniły się później w całej Europie.