Bourdon German military cemetery, Niemiecki cmentarz wojenny w Bourdon, Francja

Niemiecki cmentarz wojenny w Bourdon to cmentarz z czasów II wojny światowej zaprojektowany przez architekta Paula Schmitthennera. Rotunda o wysokości dziesięciu metrów i średnicy dwunastu metrów mieści marmurową rzeźbę „Matka” Gerharda Marcksa. Ścieżka prowadzi od rotundy do dwunastometrowego wysokiego krzyża, a wzdłuż niej ustawiono 44 bloki grobów z krzyżami z wapienia, na których obu stronach wypisano po trzy nazwiska.

Cmentarz jest miejscem zbiorczego pochówku niemieckich żołnierzy, którzy zginęli w departamentach Somme, Nord i Pas-de-Calais podczas II wojny światowej. Spoczywają tu żołnierze polegli w maju 1940 roku podczas natarcia w kierunku wybrzeża kanału La Manche, ci, którzy zginęli podczas odwrotu pod koniec sierpnia i na początku września 1944 roku, oraz jeńcy wojenni zmarli we Francji. W 2006 roku pochowano tu niemieckiego pilota myśliwskiego odnalezionego w tym roku; w uroczystości uczestniczyły mer Bourdon i angielska rodzina historyków.

Marmurowa rzeźba „Die Mutter” Gerharda Marcksa znajduje się wewnątrz dziesięciometrowej rotundy o średnicy dwunastu metrów. Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge utrzymuje cmentarz w porozumieniu z radą gminy Bourdon, a młodzież niemiecka i francuska oraz młodzi francuscy żołnierze pomagają w pielęgnacji. W 2006 roku angielska rodzina historyków i niemiecko-francuska społeczność żałobna, w tym mer Bourdon, wzięły udział w pogrzebie niemieckiego pilota myśliwskiego, którego ciało właśnie odnaleziono.

Cmentarz leży 18,5 km na północny zachód od Amiens, w departamencie Somme, na terenie gminy Bourdon. Od dziesięciometrowej rotundy ścieżka prowadzi do dwunastometrowego krzyża, a 44 bloki grobów rozmieszczono po obu stronach tej ścieżki. Volksbund Deutsche Kriegsgräberfürsorge utrzymuje teren i groby.

Okrągła budowla ma dziesięć metrów wysokości i dwanaście średnicy; mieści marmurową rzeźbę „Matka” Gerharda Marcksa. Od niej ścieżka prowadzi do dwunastometrowego krzyża, otoczonego 44 blokami grobów. Krzyże są z wapienia, na każdej stronie wyryto trzy nazwiska.