Château de Talmont, Średniowieczna forteca w Talmont-Saint-Hilaire, Francja.

Château de Talmont to zrujnowana średniowieczna twierdza na wzgórzu nad Talmont-Saint-Hilaire, zbudowana z surowego szarego i beżowego kamienia. Kwadratowa wieża z krenelażem, dawna dzwonnica kościoła pod wezwaniem św. Piotra, wznosi się na tle nieba i nosi czerwoną i żółtą flagę. Postrzępione mury z czerwonymi metalowymi barierkami na szczytach opadają ku niskiemu murowi z dachówką i małymi ciemnymi otworami.

Pierwsze umocnienia pochodzą z około 1025 roku, gdy Wilhelm I z Talmont, zwany Łysym, kazał usypać kopiec; około 1050 wzniósł kamienny zamek na miejscu zrujnowanego kościoła św. Piotra, zachowując jego dzwonnicę jako stołp. W 1138 roku Ludwik VII zdobył i spalił zamek. Około 1170 roku Ryszard Lwie Serce rozbudował go o nowy mur, okrągłe wieże i bramę, a w 1372 roku Karol V zmusił Ysabeau d'Avaugour do poddania się.

Nazwa pochodzi od senioratu Talmont, współrządzonego od XI do końca XII wieku przez pana Talmont i księcia Akwitanii, zarazem hrabiego Poitou. Ryszard Lwie Serce, mający prawa do zamku, polował tu z przyjacielem Raoulem III de Mauléon. Donżon zachowuje cechy dawnej wieży kościelnej, z sklepionym narteksem na parterze i izbą dzwonną.

Ruiny wznoszą się na wzgórzu nad Talmont-Saint-Hilaire; z wioski dochodzi się pieszo do zachowanych murów, kwadratowej wieży z krenelażem i trawiastego zbocza z masztami flagowymi. Na niektórych odcinkach murów zamontowano u góry czerwone metalowe barierki, a podłoże jest nierówne — uważaj przy przełamanych szczytach murów.

Donżon powstał z wieży kościoła pod wezwaniem św. Piotra: narteks na parterze i izba dzwonów, oba ze sklepieniem kolebkowym, zachowały się w kwadratowej wieży, do której dodano spiralne schody. Kościół usunięto, bo kolidował z obroną, prawdopodobnie za Pepina, wnuka Wilhelma Łysego, ekskomunikowanego z tego powodu.