Église Saint-Étienne d'Ars-en-Ré, Kościół gotycki w Ars-en-Ré, Francja

Église Saint-Étienne d'Ars-en-Ré to gotycka budowla z surowego szarego kamienia, na planie krzyża, z długą romańską nawą zachodnią i trójnawowym korpusem o trzech przęsłach. Kwadratowa kamienna wieża z tarczą zegara dźwiga białą iglicę z ciemnym obramowaniem, wysoką na ponad 40 m. Zagłębiony portal otaczają dwie cylindryczne kolumny i rzeźbione archiwolty; całkowita długość wynosi 50,20 m.

Struktura powstała w VI wieku jako prostokątny klasztor i została później przekształcona przez gotyckie renowacje w XII i XV wieku. Została zaklasyfikowana jako francuski zabytek w 1903 roku, oficjalnie chroniąc jej status dziedzictwa.

Dwukolorowość wieży z XV wieku nie jest ozdobna: służyła żeglarzom jako znak nawigacyjny, pozwalający odróżnić wieżę od horyzontu z ponad 20 km na morzu. Wieża mieści trzy dzwony: Françoise (duży, dający mi), Marie-Victoire (średni, dający sol) i Louise (mały, dający si). Wieża pojawia się w Raphaël 4 et la Bague d'Argent.

Kościół stoi w centrum wsi, a czarno-biała wieża jest widoczna z daleka i służy jako punkt orientacyjny. Budynek poddano całkowitej renowacji w latach 2017–2022, wewnątrz i na zewnątrz; późniejszy etap obejmuje romańską nawę z XII wieku i zakrystię. Nawa ma 8,16 m wysokości, a całość 50,20 m długości.

Kościół przechowuje trzy nazwane dzwony - Françoise, Marie-Victoire i Louise - które towarzyszą życiu wioski od pokoleń. Wieża jest tak charakterystyczna, że marynarze historycznie używali jej jako punktu orientacyjnego do nawigacji widocznego z odległości do 20 kilometrów.