Église Notre-Dame-des-Pauvres, Kościół romański w Aubrac, Saint-Chély-d'Aubrac, Francja

Kościół Notre-Dame-des-Pauvres to kościół romański na obrzeżach wsi Aubrac, w Saint-Chély-d'Aubrac. Prostokątny plan ma 24 na 12 metrów, bez transeptu. Jednonawowe wnętrze ma przypory arkadowe i łamane sklepienie kolebkowe; płaska absyda jest jedynym takim przykładem w średniowiecznej architekturze Aubrac. Północna ściana jest ślepa, a pozostałe elewacje mają małe okna.

Wobec braku pisemnych świadectw o początkach Jacques Bousquet zaproponował rozpoczęcie budowy w 1162 roku, a Étienne Hamon datuje najstarsze mury na lata 1180–1200. Kościół jest poświadczony w 1216 roku jako „ecclesia Beate Marie de Albrac”. Ufortyfikowany w latach 1388–1389 podczas wojny stuletniej, otrzymał obecną dzwonnicę między 1453 a 1468 rokiem.

Kościół obsługiwał szpital w Aubrac, etap pielgrzymów do Santiago de Compostela, a jego nazwa czci ubogich tam przyjmowanych. Wieża mieści „dzwon zagubionych”, którego łaciński napis prosi Marię o przywołanie błądzących. Znajdowało się w niej także mieszkanie dzwonnika z piecem chlebowym.

Miejsce znajduje się na wysokości 1310 metrów na terenie regionu płaskowyżu Aubrac i jest dostępne pieszo ze środka wioski. Kościół jest jednym z niewielu miejsc spotkań na tym podniesionym terenie wiejskim Aveyron.

Dzwonnica, wzniesiona między 1453 a przed 1468 rokiem, zastąpiła starszą dzwonnicę, być może campanile z początków szpitala. Od początku urządzono w niej izby z powodu braku miejsca w budynkach klasztoru, mieściła też mieszkanie dzwonnika z piecem chlebowym. Jej dzwon, zwany „dzwonem zagubionych”, nosi łacińską inskrypcję proszącą Marię o przywołanie błądzących.