Notre-Dame-de-la-Nativité, Kościół romański w Saverne, Francja

Notre-Dame-de-la-Nativité to dawna kolegiata w Saverne, której najstarszym elementem jest romańska wieża-brama z XII wieku, z czerwonawo-brązowego muru z poziomymi pasami i bliźniaczymi otworami arkadowymi u szczytu. Nad dużym portalem z ciemnymi drewnianymi drzwiami znajdują się tarcza zegara i mała rzeźba w niszy. Reszta jest głównie gotycka: dwunawowy korpus z niską północną nawą boczną, chór o pięciu bokach i kaplica urządzona w 1493 roku jako kaplica grobowa.

Najstarsze części, w tym dolne kondygnacje wieży zachodniej, pochodzą z połowy XII wieku, gdy kościół zastąpił odległy Bergkirche jako kościół parafialny. Gotyckie prezbiterium rozpoczęto w trzeciej ćwierci XIV wieku i sklepiono około 1420 roku. W 1485 biskup Albrecht Bawarski podniósł świątynię do rangi kolegiaty dla kanoników z Obersteigen; Hans Hammer kierował w latach 1492–1496 pracami przy północnej nawie bocznej i kaplicy, a około 1501 roku sklepiono nawę główną. W 1977 roku kościół wpisano na listę zabytków.

Kościół podniesiono do godności kolegiaty w 1485 r. za biskupa Albrechta Bawarskiego, który osadził tu kanoników z Obersteigen; Narodzenie Najświętszej Maryi Panny zastąpiło wówczas św. Bartłomieja jako głównego patrona. W XV w. działało tu kilka bractw, każde z własnym ołtarzem. Ambona z 1495 r., wykonana przez Hansa Hammera (Hans Meiger von Werde), należy do najstarszych zachowanych elementów wyposażenia.

Kościół stoi na starówce Saverne, a jego wieża-portyk wznosi się na rogu ulicy; portal ujęty jest w wysunięty szczytowy przedsionek. Przy wejściu warto dostrzec okucia drzwi i dawną wzorcową miarę wmurowaną w ścianę z napisem DIES IST DI HOLTZ DAU, określającą długość drewna spławianego rzeką Zorn.

Przy portalu wejściowym w murze osadzona jest dawna żelazna miara z napisem DIES IST DI HOLTZ DAU: określała dozwoloną długość drewna spławianego rzeką Zorn. Okucia drzwi są równie stare.