St. Menoux, Saint-Menoux, Kościół romański w Saint-Menoux, Francja

St. Menoux to kościół romański w miasteczku o tej samej nazwie z wydłużoną formą, centralnym nefem, kaplicami bocznymi i wieżą dzwonnicą zawierającą wiele komór do dzwonów. Konstrukcja podlega typowemu układowi średniowiecznego kościoła parafialnego z oddzielnymi obszarami funkcjonalnymi.

Kościół należał do klasztoru benedyktynek zbudowanego około roku 1000 z inicjatywy biskupa Bourges, aby przyjmować pielgrzymów przybywających do grobu bretońskiego biskupa Menoux. Narteks pochodzi z końca X wieku, a chór z połowy XII wieku z obejściem i absydiolami łączy dekorację burgundzką ze stopniowaną absydą Owernii. W okresie gotyckim nawę przebudowano, zachowując narteks i chór; wieża dzwonna z kamienną iglicą, zniszczona w czasie rewolucji, również pochodzi z tego czasu. Prosper Mérimée doprowadził do wpisania kościoła na listę zabytków w 1840 roku.

W prezbiterium znajduje się débredinoire, sarkofag z relikwiami świętego Menoux, z otworem, przez który wkłada się głowę, by przestać być bredin, czyli prostaczkiem w dialekcie Bourbonnais. Zwyczaj przypomina Blaise'a, wiejskiego szaleńca, który nie chciał opuścić grobu biskupa i według legendy stał się mądry.

Kościół znajduje się w centrum Francji i jest chroniony jako zabytek historyczny. Odwiedzający powinni poświęcić czas na dokładne zbadanie szczegółów architektonicznych i dzieł sztuki we wnętrzu.

Kościół przechowuje relikwie świętego Menouksa, bretońskiego biskupa z VII wieku, które stały się podstawą kultu pielgrzymkowego. Ten święty skarb uczynił miejsce ważnym celem dla podróżników poszukujących uzdrowienia lub błogosławieństwa.