Église Notre-Dame de Kernascléden, Gotycki kościół z XV wieku w Kernascléden, Francja.

Kościół Notre-Dame de Kernascléden to późnogotycka budowla z XV wieku wzniesiona z granitu. Fasada zachodnia ma ostrołukowy portal pod ośmioramienną rozetą, a wieża dzwonna z kamienną iglicą została odbudowana w latach 1877–1879. Wnętrze tworzy trójprzęsłowa nawa z północną nawą boczną, transept i trójprzęsłowe prezbiterium; sklepienia noszą herby Rohanów i książąt Bretanii.

Budowę rozpoczęto w latach 20. XV wieku z inicjatywy wicehrabiego Alain VIII de Rohan i Béatrix de Clisson, a w 1428 roku kaplica została obdarowana testamentem Marguerite de Bretagne. Gotycka inskrypcja w północnej nawie bocznej chóru przypomina poświęcenie Najświętszej Marii Pannie przez Yves'a de Pontsal, biskupa Vannes, 2 września 1453 roku; sklepienia ukończono w 1464 roku staraniem P. i J. Le Bail. Po uderzeniu pioruna wieża zawaliła się w 1876 roku i została odbudowana w latach 1877–1879.

Kaplicę poświęcił Matce Bożej 2 września 1453 roku Yves de Pontsal, biskup Vannes. Odpust, dawniej obchodzony na początku września, odbywa się teraz 14 i 15 sierpnia. Od 2022 roku osobny kapłan ma przywrócić temu miejscu rangę sanktuarium maryjnego i pielgrzymkowego ośrodka diecezji, jaką miało w średniowieczu.

Kościół znajduje się w centrum wioski i przyjmuje odwiedzających podczas regularnych godzin otwarcia i specjalnych imprez dziedzictwa. Naturalne światło dzienne jest najlepsze do oglądania szczegółów wnętrza, dlatego wizyta w ciągu dnia pozwala w pełni docenić rzeźby w kamieniu i dekoracje.

Malowidła ścienne w południowym transepcie, taniec śmierci datowany na około 1440 rok, odkryto ponownie w 1912 roku pod warstwą wapna; scenę piekła odsłonięto w 1923 roku. Ciąg postaci zaczyna kaznodzieja na ambonie, po nim szkielet dmący w trąbę i ludzie wszelkich stanów porywani przez śmierć.