Pont de Pélussin, Most kolejowy w Pélussin, Francja

Wiadukt w Pélussin to kamienny most łukowy o długości 170,8 m i szerokości 4 m, przerzucony nad rzeką Régrillon na wysokości 45 m. Ma dziesięć łuków o rozpiętości 10,2 m, sześć po stronie Pélussin i cztery po stronie Maclas, na wysokich filarach. Pomost jest dziś wyasfaltowany i pozbawiony torów.

Wiadukt zaprojektowano w 1913 r. dla przedłużenia linii Saint-Héand–Pélussin do Maclas i zbudowano w latach 1915–1917. Ponieważ większość francuskich robotników była na froncie, przy budowie pracowali niemieccy jeńcy i dwunastu robotników portugalskich. Linię Pélussin–Maclas otwarto w maju 1917 r., a szyny usunięto w 1934 r.

Miejscowi nazywali przejeżdżający przez niego pociąg „La Galoche” lub „Le Tacot”. W 1934 r. na wniosek rady miejskiej Pélussin i rady generalnej Loary usunięto szyny, a pomost wyasfaltowano dla pieszych. Dziś firma organizuje z mostu skoki na bungee.

Pomost o szerokości 4 m jest asfaltowany od usunięcia torów w 1934 r., więc przechodzi się po nim pieszo z Pélussin w stronę Maclas. Przejście jest odsłonięte, z niską metalową balustradą i latarniami. Firma organizuje skoki na bungee, więc na moście może być ruch.

Główny łuk planowano na 58 m, ale wykonano go w rozpiętości 55 m, a pomost ma tylko 4 m szerokości. Dwunastu portugalskich robotników zatrudnionych w 1915 r. odeszło w maju 1916 r., a w lipcu usunięto z budowy niemieckich jeńców. Szyny zdjęto w 1934 r. na wniosek rady miejskiej Pélussin i rady generalnej Loary.