Villa of Séviac, Stanowisko archeologiczne w Montréal-du-Gers, Francja.

Willa Séviac to rezydencja galo-rzymska zbudowana wokół dziedzińca-ogrodu o boku 30 metrów, otoczonego kolumnowymi galeriami, za którymi znajdują się pomieszczenia o różnej wielkości i funkcji. Na północy są pomieszczenia gospodarcze, na wschodzie duży westybul i ogrzewana apsydialna sala recepcyjna, a na południu termy o powierzchni ponad 500 m². Między niskimi murami stoją dwie jasne trzony kolumn.

Od połowy I wieku n.e. stał tu skromny budynek; w II wieku zbudowano willę, rozbudowywaną z czasem i przekształconą w ostatniej tercji IV wieku wokół dziedzińca o boku 30 metrów. Na początku VI wieku dodano baptysterium, a arystokrata częściowo zamieszkiwał założenie przez cały ten wiek. W VII wieku w ruinach wzniesiono domy, a między VIII a XI wiekiem miejsce zajmowały kościół i nekropolia.

Termy o powierzchni ponad 500 m² na początku V wieku dzieliły się na dwie części po obu stronach frigidarium. W zachodniej znajdowały się tepidarium i caldarium, każde z własnym basenem, ogrzewane podłogą i ścianami, oraz latryny. Wschodnie pomieszczenia, początkowo ogrzewane i przeznaczone na przyjęcia, w V wieku stały się strefą zimną.

Wykopalisko leży na płaskowyżu u zbiegu rzek Auzoue i Argentans, około dwunastu kilometrów od Eauze. Mozaiki, restaurowane od lat 90. XX wieku i zajmujące w 2018 roku około 625 metrów kwadratowych, osłania dach o powierzchni 2070 metrów kwadratowych z półprzezroczystym pokryciem. Północne pomieszczenia gospodarcze od strony pars rustica pozostają prawie nieodkryte.

Brązowy palec u stopy o długości 5 cm i wadze 390 g, znaleziony w 1910 r., należał do monumentalnego posągu, którego nigdy nie odnaleziono; sam przedmiot zaginął. Stanowisko dostarczyło też pilastry z pirenejskiego marmuru rzeźbione około 420–440 oraz marmurową głowę z około 400 r.