Oratoire de Saint-Céneré, Oratorium i kaplica z XIX wieku w Saulges, Francja

Oratoire de Saint-Céneré to kaplica z jasnego kamienia, wzniesiona w 1849 roku przy zboczu Montguyon, 1 km od Saulges, nad grotą pustelni Céneré. Jej szczytowa fasada ma ostrołukowy otwór z drewnianą bramą, dwa półkoliste okna z witrażami, małą sygnaturkę i narożną pinaklę. Wnętrze zdobi malowidło przypisywane Adeline Neveu, przedstawiające Céneré uzdrawiającego niewidomych i sparaliżowanych; cztery witraże z końca XIX wieku pochodzą z rozebranej kaplicy w Plessis.

Kaplica została zbudowana w 1849 roku przez markiza de la Rochelambert, aby zastąpić wcześniejszą drewnianą strukturę, która chroniła czczoną rzeźbę. Ta budowa oznaczała rosnące znaczenie tego miejsca jako celu pielgrzymek.

Od trzynastu stuleci mieszkańcy Maine i Anjou przybywają do Saulges około 15 sierpnia, aby czcić swojego patrona, i pielgrzymka trwa nadal. Kaplica przechowuje obraz przypisywany Adeline Neveu, przedstawiający Céneré uzdrawiającego niewidomych i sparaliżowanych, oraz cztery witraże z końca XIX wieku z rozebranej kaplicy w Plessis: Najświętsze Serce, Dziewicę, świętego Józefa i świętego Aleksandra.

Oratorium znajduje się w przysiółku Montguyon, 1 km od miasteczka Saulges, nad rzeką Erve. Dwie boczne rampy oparte o zbocze prowadzą do kaplicy otwartej z trzech stron; nawa dobudowana w 1933 r. ma dach tarasowy. Na szczycie elewacji widnieją daty 1849 i 1903.

XVIII-wieczna polichromowana figura św. Céneré, odrestaurowana w 2005 r., stoi w grocie nad źródłem. Ponieważ woda płynie bez przerwy, święty nosi przezwisko „mały święty, który sika”; Grosse Dupéron napisał, że kto nie widział źródła, ten nie zrozumie.