Mégalithes du Guilliguy, Neolityczne stanowisko archeologiczne i menhir w Ploudalmézeau, Francja

Mégalithes du Guilliguy to neolityczne stanowisko w Bretanii z pionowym kamieniem z granitu i podziemną komorą pogrzebową połączoną korytarzem. Komora jest zbudowana z płyt kamiennych i ma boczne wejście, które pierwotnie zostało zapieczętowane starannie dopasowanym kamieniem.

Ta strona pogrzebowa została zbudowana około 5000 lat temu w okresie neolitu, jak pokazują analizy naukowe. Należy do rodziny struktur megalitycznych, które przez tysiące lat budowano w całej Europie Zachodniej.

Nazwa Guilliguy pochodzi ze starobretońskiego: killi oznacza „mały las” lub „bocage”, a guic lub gui „pustelnię”, więc można ją czytać jako pustelnię małego lasu. Miejsce leży na trasie Sentier de grande randonnée 34, a krzyż na szczycie jest ostatnią pozostałością dawnego zespołu parafialnego kaplicy Saint-Usven, używanej do początku XVIII wieku, a później zniszczonej.

Miejsce można dotrzeć ścieżką pieszą, która zaczyna się w pobliżu strefy portu i przechodzi przez lokalne tereny wiejskie. Zalecane są solidne buty, ponieważ grunt może być nierówny, a okolicę przez cały rok narażone są na warunki pogodowe.

Owalny kamień zamykający boczny otwór komory grobowej odnaleziono zakopany obok monumentu podczas wykopalisk w latach 1991-1992, prowadzonych przez archeologa departamentalnego Michela Le Goffica. Te same prace odsłoniły w rowie sondażowym mezolityczny warsztat wyrobu krzemiennych mikrolitów, liczący około 8000 lat.