Labyrinth Miró, Ogród rzeźb w Fondation Maeght, Saint-Paul-de-Vence, Francja.

Labirynt Miró to zespół rzeźb i ceramik, które Joan Miró wykonał dla Fondation Maeght w latach 1961–1981 i rozmieścił jak labirynt w tarasowym ogrodzie nad morzem. Biała linia wyznacza trasę, niczym nić Ariadny, obok betonowego łuku ważącego około 30 ton, ceramicznej ściany o wymiarach 12 na 2 metry z 468 płytek oraz Dei, figury płodności z brzuchem z skorupy żółwia.

Na początku lat sześćdziesiątych Aimé Maeght zaprosił Miró do udziału w Fondation Maeght w Saint-Paul-de-Vence, a artysta zaprojektował ogród jako labirynt. Miró pracował z ceramikami Josepem Llorensem Artigasem i Joanem Gardym Artigasem oraz z architektem Josepem Lluísem Sertem. Zespół powstał w latach 1961–1981, m.in. betonowy łuk z 1963 r., ściana z 468 płytek wypalonych w Gallifie w 1968 r. i brązowe Widły z 1973 r.

Trasę wyznacza biała linia nawiązująca do nici Ariadny, a okrągły szary stół ceramiczny jest hołdem dla Antonia Gaudíego, podobnie jak w Parku Güell w Barcelonie. Zielony gargulec zasila jedną z czterech sadzawek, a kosmiczne jajo nosi zdanie Miró: „L'œuf cosmique polarise les incertitudes de l'ombre et de la lumière”.

Biała linia poprowadzona jak nić Ariadny wyznacza trasę przez ogród, który można przejść w dowolnym kierunku. Teren jest tarasowany między górami a morzem, a na najwyższy taras prowadzą stopnie i skarpy. Na nierównym podłożu przydadzą się mocne buty.

Biała linia wyznaczająca trasę nawiązuje do nici Ariadny z greckiego mitu i czyni spacer nicią rozpiętą przez labirynt. Ściana ceramiczna ma 12 na 2 metry i składa się z 468 płytek wypalonych w pracowni Artigasa w Gallifie i ułożonych w 1968 roku.