Fort Kronprinz, Fortyfikacja wojskowa w Niederhausbergen, Francja

Fort Kronprinz to długi, niski fort artyleryjski typu Biehler, zbudowany z prostokątnych bloków piaskowca w odcieniach beżu, różowobrązowego i szarości, z jaśniejszym kamieniem narożników i obramień okien. Fasada ma u podstawy rząd małych ciemnych prostokątnych otworów, powyżej regularnie rozmieszczone wysokie okna łukowe oraz kilka małych kwadratowych okien przy lewym końcu. Płaska górna krawędź biegnie prosto na całej długości, a nad nią i za nią znajduje się pochyły skarp.

Fort Kronprinz był jednym z 14 fortów artyleryjskich zbudowanych w Alzacji na rozkaz pruskiego generała Helmutha Karla Bernharda von Moltkego po upadku Strasburga w 1870 roku. Powstał według koncepcji fortów wysuniętych Hansa Alexisa von Biehlera, rozmieszczonych w odstępie zasięgu działa wokół twierdzy; z 36 planowanych zbudowano tylko 14. Proch bezdymny uczynił ten typ przestarzałym już w 1885 roku, a fort służył później jako skład wojskowy.

Kaplica ortodoksyjna Saint-Sava zawiera malowidła ścienne wykonane przez jugosłowiańskich więźniów podczas II wojny światowej, przedstawiające średniowieczne serbskie klasztory. Te obrazy stanowią świadectwo tradycji i wiary, którą więźniowie pielęgnowali w niewoli.

Obiekt jest siedzibą jednostki badań primatologicznych Uniwersytetu Strasburskiego prowadzących badania nad zachowaniem i rozwojem primata. Dostęp do terenu może wymagać wcześniejszych ustaleń, ponieważ niektóre obszary są przeznaczone dla czynnych operacji badawczych.

Wybuch magazynu amunicji w 1953 roku spowodował znaczne uszkodzenia struktury i przyniósł sześć ofiar, co doprowadziło do zainstalowania memoriału na terenie. Incydent ten pozostawił widoczne ślady na fortyfikacji i świadczy o złożonej powojennej historii obiektu.