La Barbière dolmen, Neolityczny grobowiec galeryjny w Crossac, Francja

La Barbière to częściowo zrujnowany grób galeriowy o długości około 12 m. Płyta stropowa o wymiarach 5 m na 2,90 m spoczywa jeszcze na czterech ortostatach o wysokości od 1,20 do 1,30 m i przykrywa komorę o długości 2,70 m, szerokości 2,10 m i wysokości 1,52 m. Druga płyta o wymiarach 4,95 m na 1,50 m leży przewrócona na drugim końcu, a inne bloki tworzą podwójny rząd ortostatów bez płyty. Leżąca kamienna płyta ma zagłębienia na wcześniej zbitej powierzchni.

Grobowiec korytarzowy pochodzi prawdopodobnie z neolitu, ale jego dokładna data jest nieznana. W XIX wieku w komorze, przerobionej na małą chatę, mieszkała biedna kobieta; miała ona zainspirować Châteaubrianta do postaci Florence w powieści La Brière. Krzyż pobliskiej małej kalwarii został prawdopodobnie wykuty ze starej płyty monumentu.

Miejscowa tradycja mówi, że w połowie XIX wieku w budowli urządzonej jako mała chata mieszkała uboga kobieta. Miała ona zainspirować Châteaubrianta do postaci Florence w powieści La Brière. Inna opowieść dotyczy kamieniarzy, którzy chcieli pociąć płyty, lecz przerwał im przelot białych gołębi.

Dolmen zajmuje szczyt niewielkiego wzniesienia około dziesięciu metrów na północ od drogi departamentalnej D4, na wschód od wsi Crossac, w miejscu La Ricortais. Dochodzi się do niego pieszo od drogi; kamienie leżą na trawie pod drzewami, a przewrócone płyty widać na pierwszym planie i po prawej.

Krzyż małej kalwarii położonej niedaleko na zachód został prawdopodobnie wykuty ze starej płyty budowli. Tradycja opowiada też o kamieniarzach, którzy chcieli pociąć płyty i zostali przerwani przez stado białych gołębi.