Le Havre Cathedral, Katedra katolicka w Le Havre, Francja.

Katedra Notre-Dame du Havre to kościół katolicki, którego główny korpus wzniesiono od ostatniej ćwierci XVI do drugiej ćwierci XVII wieku, łącząc elementy gotyku płomienistego, renesansu, baroku i klasycyzmu. Jasna kamienna fasada ma zaokrąglony szczyt z wysokim oknem maswerkowym i troje zielonych drzwi, a po prawej wznosi się kwadratowa wieża ze szkarpami narożnymi, zegarem i ciemnym stożkowym dachem. Wnętrze wysokiej nawy przykrywają kamienne żebra na ostrych łukach, z witrażami nad ciemną boazerią i rzeźbami na konsolach między oknami.

Obecny kościół wzniesiono głównie między ostatnią ćwiercią XVI a drugą ćwiercią XVII wieku, po kilku skromnych poprzednich budowlach. Łączy gotyk płomienisty, renesans, barok i klasycyzm. Poważnie uszkodzony podczas bombardowań 5 września 1944 roku, został uratowany przez Auguste'a Perreta i włączony do jego odbudowanego centrum, wpisanego na listę UNESCO 15 lipca 2005 roku. Katedrą jest od 6 lipca 1974 roku.

Kościół był główną parafią Hawru i otrzymywał dary od mieszkańców, władz miejskich i króla. Jego maryjne wezwanie kontynuuje lokalny kult Notre-Dame-de-Grâce, starszy niż założenie miasta w 1517 roku, kultywowany przez żeglarzy i rybaków u ujścia Sekwany. Organy podarował kardynał de Richelieu w 1637 roku, gdy był gubernatorem miasta.

Katedra stoi w odbudowanym przez Auguste'a Perreta centrum, kilka kroków od ratusza. Jest czynną parafią i siedzibą biskupa od 1974 roku, więc najlepiej zwiedzać ją poza mszami. Prace restauratorskie trwają od dziesięcioleci i część budynku może być zasłonięta.

Wieża dzwonna pochodzi z około 1520 roku i jest starsza od reszty kościoła, wzniesionego zasadniczo od ostatniej ćwierci XVI do drugiej ćwierci XVII wieku. Niewielka wysokość budowli wynika z niestabilnego gruntu miasta portowego.