Évreux Cathedral, Katedra katolicka w Évreux, Normandia, Francja

Katedra w Évreux zbudowana jest z jasnoszarego kamienia: po lewej stronie fasady zachodniej kwadratowa wieża wznosi się stopniami do kopulastego zwieńczenia, ponad rozetą i cofniętym portalem w łuku. Po prawej smukła ażurowa iglica wieńczy kwadratową wieżę ze sterczynami, a długi korpus nakrywa stromy łupkowy dach z rzędem małych sterczyn. Ostrołukowe okna z maswerkiem stoją między przyporami, przed niskim murem z metalowym ogrodzeniem.

Kościół istniał tu już w 912 roku, gdy arcybiskup Francon z Rouen pokazał go księciu Rollonowi. Po pożarze w 1119 roku wzniesiono nową romańską katedrę, konsekrowaną w 1077 roku; zachowały się jej arkady nawy. Od 1220 roku rozpoczęto przebudowę gotycką, a Gautier de Varinfroy od 1253 roku kierował pracami nad górną częścią nawy i zamknięciem chóru.

Katedra przechowuje zbiory witraży z XIII do XVI wieku przedstawiające postacie religijne i normandzkie osobistości. Te okna opowiadają historie z Biblii i życia lokalnego, pokazując artystyczne zdolności przeszłych pokoleń.

Zachodnie wejście znajduje się pod dwiema wieżami z końca XVI wieku; nawa liczy siedem przęseł do chóru, a organy Quoirin z 2006 r. wznoszą się na zachodnim końcu od triforium do sklepienia. Piętnastowieczny pałac biskupi przylega do południowej strony, częściowo ją zasłaniając. Liczący 78 m Clocher d'Argent rozpoznać można z zewnątrz, a brak drewnianej wieżyczki na wieży południowo-zachodniej widać z sąsiednich ulic.

Wieża południowo-zachodnia miała niegdyś ośmioboczną drewnianą dzwonnicę ze iglicą, której nie odtworzono po II wojnie światowej; dziś kończy się płasko. Wieża północna, dzwonna, ma według przekazów fundamenty z 1392 roku i została ukończona w 1417. Iglica o wysokości 78 metrów, zwana Clocher d'Argent, została odbudowana po bombardowaniach.