Roman amphitheatre of Tours, Amfiteatr rzymski w Tours, Francja

Rzymski amfiteatr w Tours to w dużej części zasypana struktura eliptyczna, o wymiarach około 122 × 94 m w pierwszej fazie, wbudowana w naturalne wzniesienie sedymentacyjne za katedrą. Był to amfiteatr „prymitywny”: ziemne skarpy podtrzymywały miejsca siedzące, a mur służył głównie do zewnętrznej ściany, ściany areny, vomitoriów i murów oporowych. Jego sklepione vomitoria służą dziś jako piwnice, a łuk z dużych prostokątnych bloków wieńczy opadający korytarz.

Amfiteatr zbudowano w I wieku, gdy Tours, stolica Turonów, nazywało się Caesarodunum, a w II wieku powiększono go do 156 na 134 metry. W III wieku przekształcono go w twierdzę, a około 350 roku stał się głównym elementem castrum. Średniowieczne domy zasłoniły go aż do XIX wieku.

Nazwa Caesarodunum, którą Tours nosiło w czasach rzymskich, przetrwała w alternatywnej nazwie amfiteatru. Budowla miała pomieścić widzów spoza miasta, którego ludność Jacques Boussard oszacował w 1948 roku na około 6 000 mieszkańców. Dziś vomitoria służą jako piwnice, czasem dwupoziomowe, a promienisty układ działek dzielnicy katedralnej wciąż rysuje elipsę.

Pozostałości leżą pod domami dzielnicy kanonickiej przy katedrze, a przebudowane na piwnice vomitoria są niedostępne dla zwiedzających. Zwróć uwagę raczej na układ ulic: jedna częściowo podąża za łukiem cavei, inna przecina arenę niemal przez środek. Ślad zostawiają też promienisty układ działek dzielnicy i współczesne mury przylegające do południowej strony elipsy.

Womitoria amfiteatru przekształcono w piwnice, czasem na dwóch poziomach, i pozostają niedostępne dla publiczności. Promienisty układ działek w dzielnicy i przebieg ulic nadal wyznaczają owal cavei i oś areny.