Abbaye Notre-Dame d'Oigny, Opactwo augustianów w Oigny, Côte-d'Or, Francja.

Opactwo Notre-Dame d'Oigny to dawny klasztor kanoników augustiańskich w zalesionej dolinie w Côte-d'Or, około dziesięciu kilometrów od źródła Sekwany. Zabudowania tworzą literę L wokół żwirowego dziedzińca: mury z jasnobeżowego kamienia i tynku, strome dachy z drobnej czerwonobrązowej dachówki, wysokie prostokątne okna z ciemnymi drewnianymi okiennicami i półkolisty portal w lewym skrzydle. Murowana brama z dwoma zwieńczonymi kulami filarami i kutymi żelaznymi wolutami otwiera się na dziedziniec.

Monaster powstał w 1106 roku, gdy wspólnota kanoników regularnych św. Augustyna otrzymała nadania od miejscowych możnych, Gaudina de Duesme i Milona de Frôlois; dokument biskupa Autun Stefana de Baugé z 1116 roku potwierdził te nadania. Wcześniej, pod koniec XI wieku, schronienia szukali tu Albéric de Cîteaux i Étienne Harding, zanim założyli opactwo w Cîteaux. W 1647 roku opactwo włączono do kongregacji genowefańskiej, a w 1768 roku władza królewska je zlikwidowała.

Kartularz opactwa nazywa je po łacinie „Ungiacensis, domus inclyta”, czyli „Oigny, dom znakomity”. Wspólnota przestrzegała reguły św. Augustyna, rzadkiego wyboru w Côte-d'Or, gdzie jedynie Notre-Dame de Châtillon również do niej należało. Jej zwyczaj, spisany za opata Constantina, posłużył za podstawę tekstów założycielskich zakonu premonstratensów.

Opactwo jest własnością prywatną, wpisaną na listę zabytków od 1990 roku, i nie jest udostępniane do zwiedzania. Budynki stoją w zalesionej dolinie około dziesięciu kilometrów od źródła Sekwany, w gminie Oigny. Dojazd odbywa się drogą; dziedziniec i brama są widoczne z drogi.

Teren był tymczasowym domem dla liderów, którzy później założyliby jeden z najbardziej wpływowych ruchów monastycznych średniowiecznej Europy. To połączenie pokazuje, jak ta lokalizacja służyła jako punkt wyjścia dla innowacji religijnej, która rozprzestrzeniłaby się poza region.