Saint-Benoît d'Encalcat, Opactwo benedyktyńskie w Dourgne, Francja

Saint-Benoît d'Encalcat to opactwo benedyktyńskie w Dourgne w Tarn, założone w 1890 roku. Zespół z szarego i beżowego kamienia łączy niższy blok z wysuniętą zaokrągloną absydą i wysokimi łukowymi oknami z wyższymi szczytowymi partiami pod stromymi łupkowymi dachami, jeden zwieńczony kamiennym krzyżem. Między nimi stoi krótka kwadratowa wieża ze spiczastym dachem, a szeroki brukowany dziedziniec poprzedza cofnięte łukowe wejście nad niskimi kamiennymi stopniami. Kościół opacki ukończono w 1935 roku.

Dom Romain Banquet, rodowity mieszkaniec En Calcat, założył klasztor w 1890 roku z mnichami z La Pierre-Qui-Vire, za radą Marie Cronier z Jouarre; w 1894 roku klasztor stał się opactwem. Ustawa o kongregacjach z 1901 roku zmusiła mnichów do wygnania w Katalonii do 1918 roku, a dziesięciu z trzydziestu trzech zmobilizowanych mnichów zginęło podczas I wojny światowej. Kościół ukończono w 1935 roku.

Mnisi przez ponad sto lat utrzymywali tutaj żywą wspólnotę poświęconą modlitwie i pracy ręcznej w codziennym rytmie. Ich śpiew gregoriański wypełnia kościół każdego dnia, kształtując sposób, w jaki odwiedzający doświadczają tego miejsca.

Odwiedzający mogą zbadać teren i uczestniczyć w nabożeństwach w ciągu dnia, a wizyty w dni robocze oferują lepsze zrozumienie monasteryjnej rutyny. Skromne noclegi dostępne dla tych, którzy chcą dłużej pozostać i doświadczyć codziennego życia monastycznego.

Opactwo wytwarza cytry zwane psalterionami, używane między innymi przez Towarzystwo Najdroższej Krwi. Prowadzi też księgarnię i wydawnictwo kart z religijną sztuką oraz produkuje balsam z propolisu. Mnisi goszczą mnichów i mniszki zen w ramach Międzynarodowego Dialogu Monastycznego.