Belfry of Cambrai, Gotycka dzwonnica w Cambrai, Francja
Beffroi w Cambrai to gotycka wieża wzniesiona w latach 1447–1474, wysoka na około 62 metry, z jasnobeżowego kamienia. Wystające gzymsy dzielą ją na kondygnacje; u góry mały kwadratowy człon z półkolistym otworem z żaluzjami góruje nad trzema wysokimi ostrołukowymi oknami. W narożach stoją cztery rzeźby Marcela Gaumonta z 1922 roku.
Pochodzenie wieży sięga XI wieku, z istotnymi przebudowami trwającymi do XIII wieku. W 1395 roku cesarz Wacław przyznał oficjalną autoryzację, ustalając jej formalny status w mieście.
Strażnicy Cambrai, zwani gallus od łacińskiego słowa oznaczającego koguta, czuwali z komory urządzonej w kopule. Ogłaszali zbliżanie się wojsk nieprzyjaciela, pożary, otwarcie i zamknięcie bram miejskich oraz godzinę policyjną, wybijali godziny i półgodziny; dwóch pełniło służbę od 21 do 6. Ostatni, Saliege i Caudron, pełnili ją do 1934 roku, gdy dzwony zelektryfikowano.
Wieża jest zamknięta dla zwiedzających z powodu schodów, więc nie można na nią wejść ani zwiedzić wnętrza. Ogląda się ją z zewnątrz, z okolicznych ulic i placów, skąd widać jej około 62 metry wysokości. Warto spojrzeć na cztery rzeźby narożne wykonane w 1922 roku przez Marcela Gaumonta.
Cztery posągi narożne pochodzą z 1922 roku i wyszły spod dłuta Marcela Gaumonta, laureata Prix de Rome. Przedstawiają wodza frankijskiego, łucznika miejskiej milicji, Ludwikę Sabaudzką, sygnatariuszkę Pokoju Dam z 1529 roku, oraz markiza de Cézen, pierwszego gubernatora Cambrai po zdobyciu miasta przez Ludwika XIV. Zastąpiły figury zamienione w bezkształtne masy przez pożar w 1920 roku.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 94 804 współtwórców z całego świata.