Château de Rastignac, Neoklasycystyczny zamek w La Bachellerie, Francja.

Château de Rastignac to neoklasycystyczny zamek w La Bachellerie w Dordogne, zbudowany z wapienia w latach 1811–1817 według projektu Mathurina Salata, zwanego Blanchardem. Jego środkowy element stanowi półkolisty portyk joński na fasadzie południowej, dodany w 1829 roku, otoczony symetrycznymi skrzydłami z rzędami prostokątnych okien. Wzdłuż płaskiej linii dachu biegnie balustrada, a jasna kamienna budowla sąsiaduje z zadrzewionym parkiem.

Budynek powstał między 1811 a 1817 rokiem, a w 1944 roku doznał zniszczeń, gdy siły niemieckie przez pięć dni podpalały go fosforom. Ten atak zniszczył znaczące części i stanowił przełom w późniejszej historii struktury.

Nazwa zamku pochodzi od rodziny Chapt de Rastignac, której wcześniejszy zamek, wzmiankowany w 1483 roku „Hospitium de Rastinhaco”, spłonął w 1572 roku po skazaniu Raymonda Chapt de Rastignac i jego dwóch braci podczas Grands Jours de Périgueux. Obecny dom rozpoczęto dla Pierre'a Chapt de Rastignac; w 1817 roku jego córka Zenaïde wniosła go jako posag François Marie de La Rochefoucauld, księciu de Liancourt. Tancerka Cléo de Mérode, rywalka Sarah Bernhardt, zatrzymywała się tu, gdy majątek należał do rodziny Lauwick.

Pałac nie jest dzisiaj w pełni otwarty dla odwiedzających, ponieważ został podzielony na mieszkania mieszkalne i częściowo funkcjonuje jako warsztat biżuterii artystycznej. Architektura zewnętrzna może być doceniana z otaczających terenów i terenu dostępu.

W 1971 roku Amerykanin Leslie E. Acsay wyznaczył nagrodę 1000 franków dla tego, kto ustali datę budowy i architekta zamku. Noël Becquart, kustosz archiwów departamentalnych Dordogne, zdobył ją w 1972 roku dzięki pięciu księgom zarządcy z lat 1811-1817, w których wymieniono Mathurina Salata, zwanego Blanchard.