Belfry of Bailleul, Średniowieczna dzwonnica w Bailleul, Francja.

Dzwonnica w Bailleul to kwadratowa wieża o wysokości 62 metrów z jasnego i brązowego ceglanego muru, z białym zegarem wysoko na fasadzie i drugim z boku. Pod zegarem biegną w dół wysokie, wąskie ślepe arkady. Ciemnoszary stromy dach dźwiga ośmioboczną latarnię z otworami łukowymi i smukłą iglicę; po prawej ciągnie się niższe ceglane skrzydło ze schodkowym szczytem i dachem z szarego łupku.

Drewniana wieża służyła najpierw wojnie, a potem jako wieża strażnicza, zanim w XIII wieku wzniesiono kamienną wersję, z której zachowała się tylko gotycka sala. Pożary i wojny wielokrotnie niszczyły dzwonnicę; za każdym razem ją odbudowywano, ostatnio w 1932 roku przez Louis Marie Cordonniera po I wojnie światowej, zachowując surową fasadę sprzed wojny. Dzwonnica i ratusz są wpisane jako monument historique od 2001 roku.

Karylion liczy 35 dzwonów o masie ponad 5 000 kg i wybrzmiewa co kwadrans; od 1991 roku jest wpisany na listę zabytków. Instrument zamontowano w 1777 roku, a po I wojnie światowej odnaleziono tylko jeden nietknięty dzwon. Gotycka sala z XIII wieku u podstawy wieży jest najstarszą zachowaną częścią.

Dzwonnica stoi w centrum Bailleul, przy ratuszu, i można do niej dojść pieszo z sąsiednich ulic handlowych. Przy podstawie wieży zwiedza się gotycką salę z XIII wieku; carillon z 35 dzwonami wygrywa melodię co kwadrans. Na odczytanie szczegółów ceglanej fasady warto przeznaczyć dzień.

Chociaż znana jako dzwonnica, budynek pełni dziś podwójną funkcję i działa jako punkt transmisji telewizji dla otaczającego regionu. Ta kombinacja łączy architekturę historyczną ze współczesnymi potrzebami komunikacyjnymi.