Lucciana Cathedral, Katedra romańska w Lucciana, Francja

Katedra w Luccianie to kościół o planie bazylikowym zbudowany z jasnoszarych i beżowych bloków kamiennych układanych w widocznych warstwach. Gładki trójkątny szczyt ma przy wierzchołku mały otwór w kształcie krzyża, a pod nim okrągły otwór; ściana boczna ma wąskie okna z półkolistymi łukami, a przy dolnym prawym narożniku rośnie smukły cyprys.

Mariana była rzymską kolonią założoną w 93 r. p.n.e. przez Gajusza Mariusza, a jej diecezja, jedna z pierwszych na Korsyce, sięga V wieku. Katedrę wzniesiono w XI wieku na miejscu zwanym La Canonica i konsekrowano w 1119 roku przez arcybiskupa Pizy. Tradycja przypisuje jej budowę Huguesowi Colonnie, który miał ją wznieść ku czci Dziewicy po zwycięstwie nad Saracenami. W 1440 roku stolica biskupia przeniosła się do Vescovato, a w 1570 roku diecezję zniesiono na rzecz Bastii.

Nazwa „La Canonica” odnosi się do siedziby kanoników przy dawnej katedrze. Od 2002 roku budynek jest stolicą biskupa tytularnego Mariana. Wnętrze kryje figurę świętej Dewoty ofiarowaną w 2003 roku przez księcia Rainiera III Monako oraz wielkiego brązowego Chrystusa dłuta pochodzącego z Lucciany rzeźbiarza Marie-Claude’a Sei Dominici.

Budowla stoi na równinie La Canonica, na północ od Lucciany, obok stanowiska archeologicznego starożytnej Mariany. Wejście prowadzi przez łukowy portal fasady z trójkątnym szczytem; długi mur boczny z trzema wysokimi oknami wychodzi na otwarty teren. Wnętrze to jedna nawa bazylikowa, więc zwiedzanie jest krótkie i łączy się z pobliskimi ruinami rzymskimi.

Katedra przechowuje figurę świętej Dewoty ofiarowaną przez księcia Rainiera III Monakijskiego w 2003 roku oraz duży brązowy Chrystus autorstwa Marie-Claude Sei Dominici, malarki i rzeźbiarki pochodzącej z Lucciany. Święta Dewota jest patronką Korsyki i Monako.