Lanleff temple, Kościół romański w Lanleff, Francja

Świątynia Lanleff to okrągły kościół romański złożony z dwóch koncentrycznych pierścieni zbudowanych z różowego piaskowca, ciemnego kamienia wulkanicznego i granitu szaro-beżowego. Struktura spoczywa na grubych ścianach fundamentowych i wspierana jest zaokrąglonymi łukami.

Wzniesiona w latach 1060–1080 romańska rotunda była długo brana za świątynię galo-rzymską, sanktuarium celtyckie lub kaplicę templariuszy. Datowanie opiera się na odkrytym w XIX wieku dokumencie z 1148 roku, wspominającym darowiznę Sainte-Marie-de-Lanlem dla benedyktyńskiego opactwa Saint-Magloire w Léhon. W XV i XVIII wieku dodano dwie przybudówki, w tym rozebrany w 1855 roku kościół parafialny.

Miejscowi nazywają budowlę świątynią w Lanleff, co przypomina stulecia niepewności co do jej pochodzenia: widziano w niej świątynię galo-rzymską, sanktuarium celtyckie, merowińską kaplicę chrzcielną i fundację templariuszy, zanim ustalono datowanie na XI wiek. Półkolumny na filarach arkad i murze zewnętrznym mają rzeźbione kapitele i bazy.

Rotunda jest otwarta na niebo, więc gliniane podłoże może być błotniste po deszczu; przydadzą się mocne buty. Zachowała się tylko wewnętrzna rotunda – brakuje północnej połowy muru zewnętrznego i jednej apsydy – dlatego arkadę półkolistych łuków obchodzi się pieszo. Miejsce leży we wsi Lanleff w departamencie Côtes-d'Armor na Bretanii.

Okrągły kościół długo brano za świątynię galo-rzymską, sanktuarium celtyckie lub baptysterium merowińskie; odnaleziony w XIX wieku dokument z 1148 roku rozstrzygnął datowanie: wymienia darowiznę Sainte-Marie-de-Lanlem na rzecz benedyktyńskiego opactwa Saint-Magloire w Léhon. Stąd ludowa nazwa temple de Lanleff, po bretońsku Templ Lanleñv.