Château d'Excideuil, Zamek w Excideuil, Dordogne, Francja

Zamek Excideuil wznosi się na owalnym skalnym płaskowyżu o długości około 150 metrów z północy na południe i połowie tej szerokości ze wschodu na zachód, w Dordogne w pobliżu doliny Loue. Jego stołp składa się w rzeczywistości z dwóch kwadratowych wież z XII i XIII wieku połączonych wysokim murem, pozostałości rezydencji wicehrabiów. Skrzydło mieszkalne pochodzi z lat 1582–1587, a jego południowo-zachodnia brama z mostem zwodzonym, przebudowana około 1580 roku przez architekta Nicolasa Rambourga, jest flankowana przez dwie dekoracyjne wieżyczki.

Wicehrabiowie Limoges ufortyfikowali to miejsce w XI i XII wieku, aby kontrolować drogę z Limoges do Périgueux; dokument z około 1100 roku wspomina darowiznę wicehrabiego Adémara III na rzecz opactwa Uzerche. Wojska Ryszarda Lwie Serce poniosły klęskę pod murami w 1182 i 1184 roku, lecz Jan bez Ziemi zajął zamek w 1199 roku po przejściu Adémara V na jego stronę, a Gui V odzyskał go około 1211 roku. W 1582 roku Henryk Nawarski, późniejszy Henryk IV, sprzedał go za 150 000 liwrów François de Pérusse des Cars, który do 1587 roku przebudował go na renesansową rezydencję.

Nazwa zamku odsyła do wicehrabiów Limoges, którzy władali nim od XII do XIV wieku. W 1613 roku Ludwik XIII podniósł tę ziemię do godności markizatu dla rodziny de Talleyrand. Gmach mieszkalny odbudowano w stylu renesansowym w latach 1582–1587; skrzydło odtworzone pod koniec XX wieku powtarza jego okna z laskowaniem i małą cylindryczną wieżyczkę narożną z krętymi schodami.

Wschodnia część z donżonem i rezydencją jest własnością prywatną; pozostała, należąca do gminy Excideuil, jest dostępna do zwiedzania bez przewodnika. Część południowa z budynkami gospodarczymi jest otwarta przez cały rok, a część północna i kaplica tylko w czasie wakacji letnich i w Dni Dziedzictwa. Wejście prowadzi od zachodu przez dziedziniec przedni i bramę z łukiem pełnym.

Excideuil ma jeden z rzadkich podwójnych stołpów: dwie kwadratowe wieże z XII i XIII wieku połączone wysokim murem, pozostałości siedziby wicehrabiów. Zamek jest w całości wpisany jako monument historique od 11 lipca 2014 roku, zastępując wcześniejsze wpisy z 1927 i 2013 roku.