Château de Biron, Średniowieczny zamek w Périgord, Francja

Zamek Biron wznosi się na skalnym wzniesieniu górującym nad wsią Biron w dolinie Lède w Dordogne. Jego budynki pochodzą z okresu od XII do XVII wieku: wieża obronna, szlacheckie rezydencje wokół górnego dziedzińca oraz dolny dziedziniec z dwukondygnacyjną kaplicą zamkową, której górna kondygnacja służyła mieszkańcom zamku, a dolna wieśniakom.

Dane archeologiczne datują założenie na okolice roku 1000, a panowie Biron pojawiają się w tekstach pod koniec XI wieku jako wasale hrabiów Tuluzy. W drugiej połowie XII wieku wznieśli potężną wieżę pod panowaniem Henryka Plantageneta, a następnie przekazali teren swoim potomkom Gontaut-Biron. Zdobyty przez albigensów w 1211 roku, został odbity przez Szymona de Montfort, który kazał powiesić najemnika Martina Algais za zdradę. Rodzina władała nim do 1939 roku; departament Dordogne kupił zrujnowany zespół w 1978 roku i poddał go renowacji.

Nazwa zamku pochodzi od rodziny Gontaut-Biron, która władała nim od XII wieku i za sprawą Guillaume'a de Gontaut, markiza de Biron do 1939 roku, dała nazwę dzielnicy antyków na pchlim targu Saint-Ouen w Paryżu. Kaplica zamkowa ma dwa poziomy: górny dla mieszkańców zamku, dolny dla wieśniaków, których domy tulą się u stóp skały.

Zamek wznosi się na skalistym wzniesieniu nad wsią Biron, w dolinie rzeki Lède. Wejście prowadzi pieszo, przez dolny dziedziniec tworzący przedstok przed górnym dziedzińcem otoczonym rezydencjami szlacheckimi. Teren jest nierówny, z nachyleniami i schodkami między poziomami, więc przydadzą się mocne buty.

Nazwa zamku trafiła do Paryża: Guillaume de Gontaut-Biron (1859–1939), markiz de Biron, miał użyczyć swego nazwiska dzielnicy antyków na pchlim targu Saint-Ouen. Podwójny kościół, wzniesiony przez Ponsa de Gontaut-Biron, zmarłego w 1524 roku, miał być sanktuarium rodzinnym, mieszczącym jego grób i grób brata Armanda.