Fort Saint-Nicolas, Fort wojskowy w Marsylii, Francja

Fort Saint-Nicolas góruje nad Starym Portem w Marsylii i jest wbudowany w jasną, stromą ścianę skalną. Jego jasnobeżowe i opalone mury z wapienia tworzą długi poziomy wał, z kwadratowym narożnym odcinkiem po lewej i wyższym blokiem środkowym zwieńczonym małą kamienną wieżyczką. U podnóża skały znajduje się ciemny łukowy tunel, a przed nim mury oporowe, niski parapet, ogrodzenie i droga.

Fortyfikacja została zbudowana w latach 1660 na rozkaz króla Ludwika XIV, aby utrzymać kontrolę nad miastem w czasach zaburzeń. Została zaprojektowana przez słynnego inżyniera wojskowego Louisa Nicolasa de Clerville'a i później uznana za zabytek historyczny.

Nazwa fortu pochodzi od kaplicy ufundowanej w tym miejscu między 1150 a 1218 rokiem, zależnej od opactwa Saint-Victor. W 1322 roku seneszal Prowansji kazał zbudować drewnianą palisadę przy najwęższym przejściu między fortami Saint-Jean i Saint-Nicolas, z łańcuchem zamykającym wejście do portu. Katalończycy Alfonsa V Aragońskiego zabrali ten łańcuch jako trofeum po złupieniu miasta w 1423 roku; wisi on do dziś w katedrze w Walencji.

Fort stoi na południe od wejścia do Starego Portu, w 7. dzielnicy Marsylii, za opactwem Saint-Victor; dojście prowadzi z nabrzeży Vieux-Port. Znaczna część terenu była długo zamknięta dla zwiedzających, więc przed wyjazdem warto sprawdzić aktualne warunki udostępniania. Mury i skalną ścianę pod nimi najlepiej oglądać od strony wejścia do portu i sąsiedniego fortu Saint-Jean.

Kamień węgielny położył 11 lutego 1660 roku książę Mercœur; wyryto na nim napis obawiający się, że umiłowanie wolności może pozbawić Marsylię miasta i królestwa. Clerville użył kamieni z rozebranej Porte Royale i sąsiednich murów obronnych oraz różowego wapienia z La Couronne.