Machine de Marly, Stacja pomp wodnych w Bougival i Louveciennes, Francja

Machine de Marly była hydraulicznym systemem pompującym nad Sekwaną w Bougival, zbudowanym z drewna i kamienia. Czternaście kół wodnych o średnicy około 11,5 metra napędzało ponad 250 pomp, które podnosiły wodę rzeczną w trzech etapach do akweduktu w Louveciennes, około 160 metrów nad rzeką. Jasny kamienny mur oporowy i masywne drewniane wiązary tworzyły jej podstawę.

Praca nad systemem hydraulicznym zaczęła się w 1681 podczas panowania Ludwika XIV, a inżynierowie Arnold de Ville i Rennequin Sualem ukończyli go w 1684. Oryginalna drewniana konstrukcja pracowała przez około 133 lata, zanim maszyny parowe zastąpiły ją w 1817 roku.

Maszyna wzięła nazwę od zamku Marly, którego ogrody zużywały większość podnoszonej wody, podczas gdy fontanny Wersalu działały pod połową ciśnienia. Diderot chwalił ją w Encyclopédie w 1751 roku jako dzieło, które mimo wad zawsze przyniesie zaszczyt wynalazcy. Sama stała się atrakcją.

Zachowane budynki ciągną się wzdłuż quai Rennequin-Sualem w Bougival, a zbiorniki i akwedukt w Louveciennes zajmują przeciwległe zbocze. Maszynownię François Cécile'a (1812–1819), warsztaty i kuźnię (1819–1825) oraz ceglany budynek Dufrayera (1859) widać z zewnątrz. Teren jest prywatny i służy zaopatrzeniu w wodę Wersalu i Saint-Cloud, więc ogląda się go z drogi publicznej.

System oryginalny pracował w całości na energii wodnej, bez nowoczesnych silników lub zewnętrznych źródeł zasilania, co czyniło go cudem inżynierii tamtych czasów. Inżynierowie rozwiązywali trudne problemy poprzez sprytne wykorzystanie przepływu rzeki i siły grawitacji.