Royal abbey of Aniane, Opactwo benedyktyńskie w Aniane, Francja

Opactwo Królewskie w Aniane to otoczony murami zespół klasztorny: długi, kilkukondygnacyjny budynek z rzędami prostokątnych okien i dachem dwuspadowym, z kościołem parafialnym Saint-Sauveur wznoszącym się na jego lewym krańcu, zwieńczonym smukłą wieżą i iglicą. Za nim znajduje się krużganek z dziedzińcem arkadowym, a w murowanym ogrodzie stoją okrągły zegar słoneczny i geometryczne kwatery.

Założone w 782 roku przez Witizę, syna hrabiego Maguelone, który przyjął imię Benedykt, opactwo zostało uposażone przez Karola Wielkiego, który w 787 roku nadał mu immunitet. Około 800 roku mieszkało w nim 300 mnichów, a w 817 roku sobór w Akwizgranie narzucił jego zwyczaje wszystkim klasztorom cesarstwa. Splądrowane przez kalwinistów w 1562 roku, w 1633 roku przystąpiło do reformy mauryńskiej; kościół odbudowano od 1679 roku i konsekrowano w 1688 roku.

Opactwo zawdzięcza nazwę strumieniowi Anian, dziś zwanemu Corbières, który wpada do Hérault tuż poniżej klasztoru. Pierwotnie było poświęcone Najświętszej Maryi Pannie i Świętemu Zbawicielowi, a także miało ołtarze świętego Michała oraz świętych Piotra i Pawła. W 2011 roku wykopaliska CNRS odsłoniły XVII-wieczną fontannę i posadzkę basenu służącego prawdopodobnie do hodowli ryb dla mnichów maurynów.

Dawne budynki klasztorne, wyłączone z użytku w 1994 r. i kupione w 2010 r. przez wspólnotę gmin Vallée de l'Hérault, nie są udostępniane jako muzeum; kościół opacki Saint-Sauveur nadal służy parafii. Zespół leży we wsi Aniane nad potokiem Corbières, tuż przed jego ujściem do Hérault. Wykopaliska CNRS z 2011 r. odsłoniły XVII-wieczną fontannę i posadzkę basenu rybnego.

W XIX wieku miejsce zostało przekształcone w więzienie, a później wykorzystywane jako kolonia dla aresztowanych młodych ludzi, aż do lat 1990. Ślady tego niezwykłego wykorzystania pozostają widoczne w częściach kompleksu.