Carnac stones, Prehistoryczne rzędy kamieni w Carnac, Francja.

Kamienie Carnac (bret. Steudadoù Karnag) to zespół stanowisk megalitycznych na południowym wybrzeżu Bretanii, wykutych ze zwietrzałego granitu miejscowych skał. Obejmują cztery duże grupy rzędów — Ménec, Kermario, Kerlescan i Petit-Ménec — a także dolmeny, tumulusy i pojedyncze menhiry, łącznie ponad 3 000 stojących kamieni. Rzędy biegną długimi, niemal równoległymi liniami po trawie, a największe bloki, wysokie na około 4 metry, stoją na szerszych zachodnich końcach.

Miejsce zostało stworzone między 4500 a 3300 przed Chrystusem przez społeczności prehistoryczne w okresie neolitu w Europie. Późniejsi mieszkańcy czasami używali kamieni jako materiału budowlanego, a na przestrzeni wieków niektóre rzędy zniknęły lub zostały naruszone przez rolnictwo i osadnictwo.

Lokalne opowieści opisują te formacje jako rzymskich żołnierzy zamienionych w kamień przez czarodzieja Merlina podczas jego podróży przez Bretanię. Tradycja ustna łączy miejsce z średniowieczną legendą i pozostaje częścią tego, jak ludzie w regionie dzielą się tym miejscem z odwiedzającymi dziś.

Rzędy są ogrodzone przez większą część roku; poza sezonem letnim można chodzić między kamieniami, a w lipcu i sierpniu dostęp ogranicza się do zwiedzania z przewodnikiem i oznakowanych ścieżek. Maison des Mégalithes przy stanowisku Ménec służy jako punkt orientacyjny, a rzędy Ménec najłatwiej osiągnąć pieszo z miejscowości Carnac.

Wysokość kamieni stopniowo maleje od zachodu na wschód, wahając się od około 4 metrów na zachodnim końcu do mniej niż jednego metra na wschodnim zakończeniu. Ta gradacja podąża za wyraźnym wzorem, którego cel nigdy nie został ostatecznie wyjaśniony.