Royal abbey of l'Epau, Królewskie opactwo cysterskie w Yvré-l'Évêque, Francja
Opactwo L'Épau to dawny klasztor cysterski w Yvré-l'Évêque, zbudowany z jasnego kamienia wokół dziedzińca z trawnikiem i niską okrągłą kamienną misą. Skrzydła o stromych brązowych dachach łączy wyższa część z ostrołukowym szczytem; w prawym skrzydle na parterze biegnie arkada ostrych łuków, a w murach otwierają się wysokie, ostrołukowe okna z maswerkiem. Kamienne ostrołuki wspierają się na głowicach z motywami liści.
Berengaria z Nawarry, wdowa po Ryszardzie Lwim Sercu, założyła opactwo w 1229 roku; dwunastu mnichów przysłanych z Cîteaux przybyło w 1230, a biskup Le Mans poświęcił je w 1234. W marcu 1365, w czasie wojny stuletniej, mieszkańcy Le Mans spalili kościół, by nie zajęły go wojska wroga; odbudowa trwała do 1444 roku. Zniesione w czasie rewolucji, w lipcu 1940 służyło jako obóz dla francuskich oficerów; w 1958 kupiła je rada generalna Sarthe za 11 milionów starych franków.
Nazwa opactwa pochodzi od łacińskiego Spallum, od ziemi Espal nadanej przez Ludwika IX. W latach 1965–1990 miejsce zasłynęło z koncertów muzyki klasycznej, konferencji i wystaw, a dziś w dawnych budynkach klasztornych odbywają się wydarzenia.
Opactwo leży na obrzeżach Le Mans, w Yvré-l'Évêque na lewym brzegu Huisne, dostępne z miasta drogą w stronę lasu. Trasa prowadzi od kościoła przez salę kapituły, zakrystię i piwnicę, a następnie przez trawnik z niską okrągłą kamienną misą. Od zakupu przez radę generalną Sarthe w 1958 roku zespół jest otwarty dla zwiedzających i na wydarzenia.
Berengaria zmarła w Le Mans w 1230 r. i została pochowana w ufundowanym przez siebie opactwie; jej figura nagrobna to detal najczęściej pomijany przez zwiedzających. Wcześniej królowa przez lata mieszkała w pałacu hrabiów Maine.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 93 618 współtwórców z całego świata.
