Champlâtreux, Zamek z XVIII wieku w Épinay-Champlâtreux, Francja.

Champlâtreux to zamek w stylu klasycyzmu francuskiego, zbudowany w latach 1751–1757 przez architekta Jean-Michela Chevoteta dla Mathieu-François Molé. Długa symetryczna kamienna fasada ma centralny pawilon z zaokrąglonym dachem kopułowym i czterema tarczami zegarowymi, flankowany skrzydłami z wysokimi oknami w białych ramach i lukarnami. Na parterze znajdują się łukowe otwory, a przed nim rozciąga się żwirowy dziedziniec z przyciętymi żywopłotami i stożkowymi krzewami.

Zamek został przekształcony ze starszej rezydencji w jego obecną formę w połowie XVIII wieku pod kierunkiem bogatego urzędnika. Podczas Rewolucji Francuskiej służył jako szpital wojskowy, doświadczenie, które rozproszyło większość jego oryginalnych mebli.

Nazwa Champlâtreux nie pochodzi od gipsu: ziemię kupił w 1567 roku Édouard Molé, a rodzina przyjęła później miano „Molé de Champlâtreux” po podniesieniu dóbr do rangi markizatu. Zamek był wiejską rezydencją dla przyjęć i polowań, z dwudziestoma trzema pokojami gościnnymi, każdy z własną toaletą, garderobą i pokojem dla służącego. W 1862 roku bracia Goncourt opisali salon odrestaurowany na wizytę króla Ludwika Filipa jako „styl reżimów parlamentarnych, smutny styl”.

Park i wnętrza są otwarte tylko w lipcu i sierpniu oraz podczas Europejskich Dni Dziedzictwa; przed podróżą warto sprawdzić te terminy. Wjazd odbywa się od drogi D 316, przy której stoją dwa pawilony strażnicze, a do dziedzińca prowadzi most nad suchą fosą. Stajnie wznoszą się po lewej stronie przeddziedzińca.

Zamek został sfinansowany przez bogatego urzędnika przy użyciu fortuny jego żony, niezwykły układ na tamte czasy. To partnerstwo umożliwiło przekształcenie skromnej nieruchomości w jedną z najznamienitszych posiadłości w regionie.