Narbonne Cathedral, Gotycka katedra w Narbonie, Francja.

Katedra świętych Justa i Pastora w Narbonie to niedokończona budowla gotyku południowego, rozpoczęta w 1272 r.: stoją tylko chór z kaplicami bocznymi, brak nawy i transeptu. Sklepienia sięgają 41 m, czwartej wysokości we Francji. Na zewnątrz jasnobeżowy kamień, kwadratowa wieża z ośmioboczną wieżyczką, czerwone dachówki, łuki przyporowe i wysokie ostrołukowe okna z ciemnym maswerkiem; wewnątrz sklepienia żebrowe zbiegają się nad ołtarzem ze złotym retabulum i witrażami w barwach niebieskiej, czerwonej i białej.

Budowa rozpoczęła się w 1272 roku, ale miasto odmówiło rozburzenia swoich murów dla niezbędnych materiałów budowlanych, pozostawiając projekt niedokończony. Ta niekompletność pozostaje cechą charakterystyczną budynku do dziś.

Katedra jest poświęcona młodym hiszpańskim męczennikom Justowi i Pastorowi; w 782 roku kościół został im poświęcony, zastępując wcześniejsze wezwanie św. Genezjusza. W krużganku można zobaczyć dwie rzymskie kolumny z forum, wtórnie użyte w nawie, oraz pochodzącą z IX wieku, w dużej mierze odrestaurowaną wieżę arcybiskupa Teodarda.

Katedra stoi w centrum Narbonne, przy Canal de la Robine; krużganek i przyległe stanowiska archeologiczne są klasyfikowane osobno i dostępne z tej samej kwarty. Ukończono tylko chór, więc zwiedzanie jest krótkie: sklepienia o wysokości 41 m, nawa główna szeroka na 15,20 m i chór długi na 60 m przechodzi się za jednym razem. W dużej części odrestaurowana wieża Teodarda z IX wieku jest widoczna z krużganka.

Gotyckie prezbiterium miało być tylko skrzyżowaniem transeptu znacznie większej świątyni na planie krzyża łacińskiego. Zbyt bliskie mury miejskie uniemożliwiły budowę nawy, prace przerwano po 1354 roku, a ukończone w 1332 roku prezbiterium pełni odtąd rolę całego kościoła.