Abbey of St. Medard, Średniowieczny klasztor w Soissons, Francja.

Opactwo Świętego Medarda to były benedyktyński klasztor w Soissons, którego pozostałości składają się z podziemnych krypt i fundacji kamiennych rozciągających się przez wiele zagrzebianych poziomów. Stanowisko archeologiczne położone jest blisko centrum miasta i zachowuje ślady z różnych okresów jego długiej okupacji.

Król Clotaire I założył klasztor w 557 roku, aby zachować szczątki Świętego Medarda, czyniąc go jedną z głównych instytucji religijnych wczesnego średniowiecza. Wspólnota rosła znacznie w kolejnych wiekach i kształtowała krajobraz religijny północnej Francji.

Opactwo przechowywało relikwie świętego Medarda, biskupa Noyon i Tournai, oraz świętego Sebastiana, przeniesione w 826 roku przez opata Hilduina, które przyciągały pielgrzymów z całej Europy. Legenda pogrzebowa głosi, że Chlotar I sam niósł ciało Medarda i ofiarował posiadłość Crouy na fundację. Wieża otaczającego muru miała więzić Abelarda, skazanego za swoje pisma.

Z opactwa pozostały tylko ruiny: krypta, główna brama i jedna wieża muru obwodowego. Według legendy w tej wieży więziono Abelarda, skazanego za swoje pisma. Teren leży tuż za granicami Soissons, na posiadłości Crouy, gdzie Chlotar I założył klasztor.

Ze skryptorium klasztoru pochodzi „Ewangeliarz św. Medarda”, rękopis karoliński przygotowany w ostatnich latach panowania Karola Wielkiego w szkole pałacowej w Akwizgranie. Rozmiary portretów ewangelistów i jakość barw czynią go jednym z najbardziej reprezentatywnych zabytków iluminacji z początku IX wieku. Według legendy Abelard, skazany za swoje pisma, był więziony w zachowanej wieży murów klasztornych.