Étangs de Hollande, łańcuch sztucznych stawów w Yvelines we Francji

Étangs de Hollande to sześć sztucznych stawów ułożonych w linii z północnego zachodu na południowy wschód na długości pięciu kilometrów, w departamencie Yvelines, na terenie gmin Les Bréviaires i Le Perray-en-Yvelines. Poprzeczne groble dzielą je i mieszczą zastawki regulujące przepływ. Dwa środkowe stawy, Bourgneuf i Corbet, są zalane tylko częściowo, z lasami, łąkami i kanałem łączącym. Całość leży na wysokości 174 metrów, w najwyższym punkcie sieci zasilającej fontanny Wersalu.

Stawy zostały założone w XVII wieku w celu dostarczania wody do Pałacu Wersalu, zasilając jego fontanny i atrakacje wodne. Z biegiem czasu przestały pełnić tę praktyczną funkcję i stały się miejscem wypoczynku i rekreacji.

Nazwa „Hollande” prawdopodobnie pochodzi od Orlande, dawnego miejscowego zamku; mapa łowiecka z lat 1601-1608 w Fontainebleau podaje „Holande Relais”. Ludwik XV polował w okolicznych lasach i od 1755 roku kazał Jacques'owi-Ange'owi Gabrielowi zbudować pawilon myśliwski, który stał się zamkiem Saint-Hubert, rozebranym w 1855 roku; pozostał po nim uskokowy taras na północnym brzegu stawu Saint-Hubert.

Sześć stawów ciągnie się na 5 km z północnego zachodu na południowy wschód między Les Bréviaires i Le Perray-en-Yvelines, przedzielonych poprzecznymi groblami, po których biegną ścieżki, a przepływ regulują zastawki. Dwa środkowe stawy, Bourgneuf i Corbet, są tylko częściowo zalane, z lasami, łąkami i kanałem łączącym. Wzdłuż łańcucha można pływać, łowić ryby i wędrować; poziom wody wynosi 174 m, najwyżej w sieci zasilającej Wersal.

Stawy leżą na wysokości 174 m, najwyższym punkcie sieci wodnej, która zasilała fontanny Wersalu wyłącznie grawitacyjnie, bez urządzeń podnoszących wodę. Ludwik XV polował w okolicznych lasach i od 1755 roku kazał Jacques'owi-Ange'owi Gabrielowi zbudować pawilon myśliwski, rozbudowany później w zamek Saint-Hubert, zburzony w 1855 roku; pozostał po nim tylko uskokowy taras na północnym brzegu stawu Saint-Hubert.