Abbaye de Blanche-Couronne, Opactwo benedyktyńskie w La Chapelle-Launay, Francja

Abbaye de Blanche-Couronne to dawne średniowieczne opactwo benedyktyńskie, którego cztery skrzydła otaczają krużganek z XVIII wieku. Romański kościół pochodzi z XII wieku i ma kamienne mury, a kompleks obejmuje także niszę grobową z XIII wieku i monumentalne schody.

Opactwo jest poświadczone po raz pierwszy w 1161 roku, gdy Ernaud, opat Blanche-Couronne, rozstrzygał spór między kanonikami katedry w Nantes a mnichami z Quimperlé. W 1234 roku bulla Grzegorza IX poddała je regule świętego Benedykta i instytucji braci z Cîteaux. W 1719 roku benedyktyni z Saint-Maur przejęli opactwo i naprawili kaplicę; w 1774 roku ostatni mnisi opuścili je, przenosząc się do Pirmil.

XIV-wieczne malowidła ścienne znajdują się w starym, pochodzącym z XII wieku wirydarzu, a nie w nawie; kapitularz przebudowywano między XII a XVIII wiekiem. W XIX wieku działający w opactwie malarz Jules-Élie Delaunay namalował w jednej z sal herb Jeana Briçonneta oraz wykonał duże malowidła ścienne.

Obiekt jest obecnie w fazie restauracji od 2019 do 2025 roku, więc dostęp jest ograniczony poza specjalnymi okazjami. Zazwyczaj można go odwiedzić w dniach Europejskich Dni Dziedzictwa, kiedy budynki są otwarte dla publiczności.

Na fasadzie południowej znajduje się rzeźbiony herb Jeana Briçonneta, wicekanclerza Bretanii i pierwszego opata komendatoryjnego. W XIX wieku herb ten namalował w jednej z sal opactwa Jules-Élie Delaunay, autor także wielkich malowideł ściennych.