Karsthans-Kirche, Kościół protestancki w Täbingen, Rosenfeld, Niemcy

Karsthans-Kirche w Täbingen to prostokątny kościół z emporami zbudowany w latach 1834/1835 w późnoklasycystycznym stylu, z nawą nakrytą sklepieniem kolebkowym na wysokich drewnianych kolumnach z egipskimi głowicami i emporą w kształcie podkowy. Średniowieczna wieża po północnej stronie zachowuje XV-wieczny mur pruski w stylu alemańskim i dwa duże tarcze zegarowe. Kremowa fasada wschodnia ma trójkątny szczyt, okno z łukiem pełnym i drzwi ujęte w pilastry.

Już w VIII/IX wieku na terenie wolnego folwarku klasztoru św. Jerzego stała drewniana kaplica; w XI wieku zastąpił ją romański kościół z wieżą-chórem pod wezwaniem św. Błażeja, odnowiony w XV wieku. W 1739 roku Täbingen stało się samodzielną parafią, a zniszczona kaplica okazała się za mała. Obecny kościół zbudowano w latach 1834/1835 według projektu inspektora budowlanego Carla Christiana Nieffera, zachowując starą wieżę; po remontach w 1904 i 1967 roku w 1984 roku, na 150-lecie, otrzymał nazwę Karsthans-Kirche, nawiązującą do lekarza i wędrownego kaznodziei Hansa Maurera, zwanego Karsthans, dzięki któremu Täbingen przyłączyło się do Reformacji.

Nazwa Karsthans-Kirche, przyjęta w 1984 roku na 150-lecie, upamiętnia Hansa Maurera zwanego Karsthans, lekarza i wędrownego kaznodzieję, dzięki któremu Täbingen przystąpiło do reformacji. Kościół służy parafii protestanckiej Täbingen, Dautmergen i Zimmern unter der Burg; organy zbudowane w 1835 roku przez Antona Brauna ze Spaichingen nazywa się „Tausendgüldenorgel”.

Kościół stoi w Täbingen, nie w Rosenfeld; plebania przy Oberland 9 to osobny budynek o konstrukcji szachulcowej z 1712 roku. Wejście znajduje się po wschodniej stronie, ołtarz i zakrystia po zachodniej. Ścieżka Kirchengässle biegnie wzdłuż murowanego cmentarza do kościoła. W przyziemiu wieży, dawnym chórze kaplicy św. Błażeja, znajduje się mozaika pamiątkowa z 1963 roku.

Wieża służyła niegdyś jako obronna wieża strażnicza i miejsce azylu dla wsi, a jej parter był chórem średniowiecznej kaplicy św. Błażeja; dawny łuk chórowy jest nadal zaznaczony na zachodniej stronie wieży. Od 1963 roku odnowione wnętrze wieży mieści miejsce pamięci poległych, mozaikę Wilhelma Pfeifera z Tybingi przedstawiającą kobiety przy pustym grobie po zmartwychwstaniu Chrystusa, wykonaną przez tâbińskiego mistrza glazurniczego Hermanna Huonkera.